Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16.X.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę H.C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W dniu 23.X.2013r. skarżąca złożyła formularz urzędowy PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości – 1500 zł i 2000 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 90 m² i nieruchomości rolnej o powierzchni 3,7 ha. Wnioskodawczyni oświadczyła, że jest zapożyczona w związku z organizowaniem zakupu opału na zimę, wraz z mężem wydają dużo pieniędzy na leki, a ponadto ponoszą opłaty miesięczne i kwartalne związane z utrzymaniem domu.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega oddaleniu. Wnioskodawczyni nie wykazała w sposób przekonujący, że nie stać jej na poniesienie kosztów sądowych. Skarżąca wraz z mężem osiągają stałe dochody z dwóch emerytur, co umożliwia planowanie wydatków, ponadto prowadzą gospodarstwo rolne. Wnioskodawczyni wymieniła wydatki związane z utrzymaniem domu i zakupem leków bez wskazania konkretnych kwot, co uniemożliwia ocenę, czy mają one istotny wpływ na jej możliwości płatnicze. Należy podkreślić, że w dniu 16.VIII.2013 r. H. C. uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł bez ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych. Uznano zatem, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałymi dochodami z dwóch emerytur i posiadanym gospodarstwem rolnym, skarżąca ma możliwość, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i męża, ponieść koszty sądowe występujące na obecnym i przyszłym etapie postępowania przed sądami administracyjnymi - 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, a w dalszej kolejności ewentualnie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł).
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.