Uzasadnienie
Skargą z dnia 29 listopada 2024 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, Prokurator Rejonowy w Busku-Zdroju zakwestionował uchwałę Rady Miejskiej w Stopnicy z dnia 28 listopada 2017 r. nr XXXVII/3/2024 w przedmiocie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy, domagając się stwierdzenia nieważności tego aktu – w całości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o zawieszenie postępowania, argumentując że wywiódł skargę kasacyjną od wyroku tut. Sądu z 6 listopada 2024 r. o sygn. akt II SA/Ke 477/24, którym – po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wojewody Świętokrzyskiego – stwierdzono nieważność w całości tej samej uchwały, która jest przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z 16 stycznia 2025 r. tut. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie – które następnie zostało podjęte postanowieniem z 17 lipca 2026 r., wobec wydania 22 czerwca 2026 r. wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje m.in. wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego w postępowaniu nadzwyczajnym.
Taka właśnie sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 6 listopada 2024 r. o sygn. akt II SA/Ke 477/24, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wojewody Świętokrzyskiego, stwierdził nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w Stopnicy z dnia 28 lutego 2024 r. nr XXXVII/3/2024 w przedmiocie przyjęcia programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie gminy. Orzeczenie to stało się prawomocne wobec wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z 22 czerwca 2026 r. o sygn. akt I OSK 167/25, którym oddalono skargę kasacyjną Rady Miejskiej w Stopnicy od ww. wyroku tut. Sądu.
W konsekwencji uprawomocnienia się orzeczenia tut. Sądu wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną w niniejszej sprawie, lecz przez Prokuratora Rejonowego w Busku-Zdroju, tę samą uchwałę Rady Miejskiej w Stopnicy z dnia 28 lutego 2024 r. nr XXXVII/3/2024.
Skoro głównym celem postępowania w sprawie ze skargi na uchwałę jest wyeliminowanie z obrotu prawnego uchwały zawierającej wady prawne, to w sytuacji, gdy nie istnieje już uchwała, której ważność ma być poddana ocenie oraz nie wywołuje ona żadnych skutków prawnych, brak jest przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego. Okoliczność ta wyłącza możliwość rozpoznania i uwzględnienia kolejnej skargi, czyniąc postępowanie bezprzedmiotowym. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest bowiem zaskarżony akt, nie zaś zarzuty jako takie podnoszone w skardze – co oznacza, że sąd administracyjny, w sytuacji gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, nie może rozpatrywać tylko zarzutów jako takich podniesionych w skardze. W takich okolicznościach sprawy niemożliwy jest powrót do orzekania w przedmiocie prawidłowości zaskarżonej uchwały, skoro przedmiot kontroli – zaskarżona uchwała – nie istnieje w obrocie prawnym i nie wywołuje żadnych skutków prawnych (por. postanowienie NSA z 28 listopada 2012 r. o sygn. akt II OSK 2681/12, LEX nr 1325609).
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.