Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił – jako spóźnioną, skargę M.I. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektów budowlanych.
W dniu 21 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącego nadał w urzędzie pocztowym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powyższą decyzję.
We wniosku wskazano, że skarga w niniejszej sprawie została nadana za pośrednictwem publicznego operatora pocztowego, jakim jest firma InPost sp. z o.o. w Krakowie w dniu 14 czerwca 2011 r., a więc z zachowaniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia, który upływał w dniu 15 czerwca 2011r. i wpłynęła do organu w dniu 17 czerwca 2011 r.
Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że firma InPost jest legalnym operatorem pocztowym działającym na rynku polskim, jej działalność ma charakter publiczny powszechny, zaś w chwili nadania nie był świadomy, że realizacja czynności procesowej może nie wywołać skutków prawnych określonych w art. 83 § 3 p.p.s.a., gdyż firmę traktował jako jeden z polskich urzędów pocztowych.
Ponadto wskazał, że organ administracji uznał, że skarga została wniesiona z zachowaniem terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
W niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżący uparuje w fakcie, że uważał, iż firma Inpost, za pośrednictwem której nadał skargę do Sądu prowadzi działalność o charakterze publicznym, zaś realizacja czynności wywoła skutek, o jakim mowa w art. 83 § 3 p.p.s.a.
W ocenie sądu skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Stosownie do przepisu art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Zasady wykonywania działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług pocztowych zostały uregulowane w ustawie z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U z 2003 r. Nr 130 poz. 1188 ze zm.), przy czym akt ten wyróżnia dwie grupy podmiotów prowadzących działalność pocztową- operatorów, przedsiębiorców uprawnionych do wykonywania działalności pocztowej oraz operatora publicznego.
W myśl przepisu art. 46 ust. 2 tej ustawy powierza się Poczcie Polskiej obowiązek wykonywania zadań operatora publicznego określonych w ustawie.
Jak słusznie podniósł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w postanowieniu odrzucającym niniejszą skargę z dnia 28 czerwca 2011 r., zwrot zawarty w przepisie art. 83 § 3 p.p.s.a. "polskim urzędzie pocztowym" należy rozumieć nie tylko jako Pocztę Polską, ale każdego operatora publicznego, który uzyskał stosowne zezwolenie (decyzję) Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na świadczenie powszechnych usług pocztowych i został wpisany do rejestru prowadzonego przez ten organ, stosownie do przepisów Prawa pocztowego.
InPost Sp. z o. o. z siedzibą w Krakowie nie jest natomiast operatorem publicznym w rozumieniu Prawa pocztowego. Spółka ta jest wpisana bowiem do rejestru B prowadzonego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej i prowadzi działalność pocztową niewymagającą zezwolenia (http://www.uke.gov.pl, Rejestr Operatorów Pocztowych).
Podkreślić należy, że skarżący w niniejszej sprawie korzystał z pomocy fachowego pełnomocnika, od którego należy wymagać znajomości przepisów dotyczących doręczeń. Strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym ma prawo spodziewać się i wymagać, by jego czynności dokonane zostały z pełną znajomością obowiązujących przepisów.
Mając na uwadze powyższe należało uznać, że w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka określona w art. 86 § 1 p.p.s.a. Skarżącego bowiem obciąża odpowiedzialność związana z wyborem jednostki, której zlecił pomoc prawną, a skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań obciążają mocodawcę.
Mając na uwadze powyższe wniosek o przywróceniu nie podlegał uwzględnieniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 86 §1 p.p.s.a.