Uzasadnienie
A. N. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kosztów związanych z usuwaniem, przechowywaniem i oszacowaniem pojazdu.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo wspólnie z żona i trojgiem dorosłych dzieci, z których dwoje uczy się wieczorowo. Skarżący nie wykazał innego majątku poza niewykończonym domem wielkości 100 m² i nieruchomością rolną, o powierzchni 1,25 ha, w czego cześć stanowi łąka i ogród. Wnioskodawca jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku. Cała rodzina utrzymuje się z prac dorywczych wykonywanych przez skarżącego i pomocy teściowej, która dostarcza żywność.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w przede wszystkim brak stałego dochodu i majątku poza niewykończonym domem i małą działką rolną uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.