Uzasadnienie
- I. S. złożyła formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni ma 82 lata, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1896,93 zł brutto (1617,81 zł netto) miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza mieszkaniem wielkości 61,38 m², budynkiem gospodarczym wielkości 56 m² i nieużytkami V-VI klasy o powierzchni 1,12 ha. Wnioskodawczyni płaci miesięcznie 443 zł tytułem czynszu za mieszkanie, około 150 zł za energię elektryczną, 145 za gaz, spłaca kredyt w miesięcznych ratach po 416,78 zł. Skarżąca oświadczyła, że jest chora i musi płacić za prywatne wizyty lekarskie.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim dochód z emerytury wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych, w tym wydatków na leczenie, zadłużenie, brak majątku poza mieszkaniem i małą nieużytkową działką rolną uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.