Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 maja 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J.S na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009.
W ustawowym terminie J.S. wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od w/w orzeczenia.
Postanowieniem z dnia 13 lipca 2011 r. tut. Sąd odrzucił opisaną powyżej skargę kasacyjną, wskazując w uzasadnieniu, że nie została sporządzona przez uprawnione podmioty, to jest adwokata bądź radcę prawnego.
W dniu 25 lipca 2011 r. skarżący wniosła do tut. Sądu sporządzone osobiście zażalenie na w/w postanowienie z dnia 13 lipca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Z kolei jak wynika z art. 178 ustawy p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Stosownie natomiast do art. 194 § 4 ustawy p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. O treści tego przepisu skarżący został pouczony w
II SA/Ke 222/11 treści pisma przewodniego, przy którym doręczono mu postanowienie z dnia 13 lipca 2011r. (pkt 5).
Pomimo tego wymogu wniesione w niniejszej sprawie zażalenie zostało sporządzone osobiście przez J.S., nie zaś przez podmioty uprawnione tj. adwokata lub radcę prawnego. Ponadto do skarżącego nie znajdują zastosowania wyłączenia wskazane w przepisie art. 175 § 2 i 3 w zw. z art. 194 § 4 ustawy p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał przedmiotowe zażalenie za niedopuszczalne i orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 ustawy p.p.s.a.