Uzasadnienie
M. M. i M. M. złożyli formularze PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów.
Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe oraz utrzymują się z emerytury w wysokości 1030,43 zł i 831,12 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawcy nie wykazali innego majątku oprócz domu wielkości 90 m², stodoły, budynku, gospodarczego i nieruchomości rolnej o powierzchni 50 arów. Skarżący oświadczyli, że oboje chorują, emerytury nie wystarczają im na pokrycie kosztów leczenia poza miejscem zamieszkania i zakup leków.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawców, przede wszystkim: dochód z emerytur wystarczający jedynie na zaspokojenie ich bieżących potrzeb życiowych, brak majątku poza domem i małą działką rolną, zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie, uznano że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem ich wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługują na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.