Uzasadnienie
M. O., reprezentowany przez radcę prawnego z wyboru T. W., wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Do skargi dołączył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Oboje utrzymują się z dwóch emerytur o łącznej wysokości 1870 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku, mieszka wraz z żoną w domu będącym własnością ich córki. Skarżący oświadczył, że od wielu lat poważnie choruje i ponosi znaczne wydatki zakup lekarstw. Zdaniem wnioskodawcy, osiągany dochód wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 20 kwietnia 2010 r. zwolniono skarżącego od wpisu sądowego od skargi w 4/5 części i oddalono wniosek o zwolnienie w pozostałym zakresie.
Wyrokiem z dnia 20 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. O. W dniu 20 lipca 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną, do której dołączył wypełniony przez M. O. formularz PPF z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca podał te same dane co poprzednio, jedynie dochód z emerytur jego i żony wzrósł obecnie do 2000 zł. Ponadto oświadczył, że gdyby nie pomoc rodziny nie mieliby z żoną środków utrzymania. Stwierdził, że reprezentujący go radca prawny działa pro bono tj. pracuje w ramach Biura Poselskiego udzielając darmowej pomocy prawnej. Dzięki temu skarżący nie ponosi kosztów doradztwa prawnego, w innym wypadku nie stać by go było na pomoc profesjonalnego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od całości lub części kosztów sądowych, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę sytuację osobistą i majątkową wnioskodawcy, w tym: osiągany dochód, brak majątku oraz wydatki na leki, a także nowe okoliczności ujawnione na etapie postępowania międzyinstancyjnego oceniono, że nie jest on w stanie ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony kosztów postępowania ponad kwotę 200 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi i opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak sentencji postanowienia.