Uzasadnienie
A.S. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przejęcie z mocy prawa własności nieruchomości.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, utrzymują się z dwóch emerytur w wysokości 3500 zł i 2400 zł brutto oraz czynszu w wysokości 3000 zł miesięcznie. Skarżący wykazał własność domu wielkości 260 m², nieużytków rolnych o rolnych o powierzchni 3000 m², budynku gospodarczego wielkości 100 m², samochodu marki [...], oraz zasoby pieniężne w wysokości 300 tysięcy złotych. W dniu 14 kwietnia 2015 r. A. S. uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 3215 zł.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Jak wskazuje się w orzecznictwie, przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 maja 2005 r., sygn. akt II OZ 318/05 (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazał, że prawo pomocy przyznawane jest osobom, które pomimo starań i przy największym możliwym wysiłku nie mogą ponieść kosztów postępowania, ponieważ ich dochód jest wybitnie niski lub też nie osiągają żadnego dochodu. Nie każdy więc wydatek, który subiektywnie przez stronę jest postrzegany jako dolegliwy finansowo oznacza, że ponoszony jest jako uszczerbek w utrzymaniu koniecznym skarżącego i jego rodziny.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega oddaleniu. Skarżący nie wykazał w sposób przekonujący, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony Wnioskodawca wraz z żoną osiągają stałe dochody z dwóch emerytur i czynszu, co umożliwia planowanie wydatków, posiadają nieruchomości oraz zasoby pieniężne wielokrotnie stać ich na utrzymanie samochodu i korzystanie z usług adwokata z wyboru w postępowaniu administracyjnym. Wnioskodawca uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 3215 zł, co świadczy o jego dużych możliwościach finansowych. W świetle powyższych okoliczności nie można uznać, że skarżący jest osobą ubogą wymagająca pomocy państwa w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.