Uzasadnienie
S. S. złożył w dniu 9 kwietnia 2010 r. formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że jedynym źródłem jego utrzymania jest świadczenie z Urzędu Gminy w wysokości 200 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku ani zasobów pieniężnych. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca jest osobą starszą, poważnie chorą, znajduje się w trudnej sytuacji życiowej, mieszka w budynku należącym do osoby trzeciej, która za darmo udostępniła mu kuchnię letnią.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 2 i 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udowodnienie przez wnioskodawcę tych okoliczności daje podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim: zły stan zdrowia, nieporadność, bardzo niski dochód i brak majątku uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.