Uzasadnienie
D. B. złożył formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwoma synami – trzynastoletnim i dziewięciomiesięcznym. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, cierpi na stwardnienie rozsiane, co miesiąc dojeżdża na leczenie w prywatnej klinice w Łodzi. Z akt administracyjnych wynika, ze skarżący ma problemy z poruszaniem się, koordynacją ruchową i wymową. Jego rodzina utrzymuje się z renty w wysokości 1044 zł brutto, wynagrodzenia za pracę w wysokości 1530 zł netto i zasiłku macierzyńskiego w wysokości 1304 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku. Skarżący podał następujące stałe wydatki miesięcznie: 800 zł leczenie i rehabilitacja, 400 zł – opłaty za media, 140 zł -inne opłaty.
posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży więc obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim niepełnosprawność utrudniająca samodzielne występowanie przed sądem, dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych czteroosobowej rodziny, w tym opłacenie wydatków na leczenie i rehabilitację oraz brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść uznano, że on nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.