Uzasadnienie
Z. K. do swojej skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w przedmiocie choroby zawodowej dołączyła formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1325,31 zł brutto (1106,03 zł netto) miesięcznie. Skarżąca miesięcznie wydaje 150 – 200 zł na leczenie i wizyty lekarskie oraz uiszcza opłaty związane z eksploatacją domu w wysokości 300 zł. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza drewnianym domem z 1938 r. wielkości 60 m kw.
Zgodnie z 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm. (zwanej dalej p.p.s.a) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny i podlega oddaleniu, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1 lit.c p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych. Oznacza to, że skarga Z. K. zostanie rozpoznana przez Sąd bez pobierania od wnioskodawczyni jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.c art. 245 §3, art. 246 § 1 pkt 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.