Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2019 r. D.M., reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 24.500 zł za przekazanie po terminie sprawozdania kwartalnego podmiotu prowadzącego działalność w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych za II kwartał 2016 r.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie zawierał uzasadnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku.
Skarżący domagając się przed Sądem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej, a więc obowiązku uiszczenia określonej kwoty, nie wykazał tych przesłanek, w szczególności, że nie ma możliwości uiszczenia wymierzonej kary. Skarżący nie uzasadnił swojego wniosku, ani nie przedstawił swojej sytuacji finansowej (posiadanych środków, oszczędności czy zobowiązań), z której wynikałoby, że uiszczenie kary w wysokości 24.500 zł wyrządziłoby mu szkodę w znacznych rozmiarach (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ponadto, zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia (por. Jagielska, Wiktorowska, Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 332), natomiast uiszczona administracyjna kara pieniężna podlegałaby zwrotowi wskutek wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o jej wymierzeniu.
Z tej samej przyczyny nie ma podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, skoro – jak wyżej wskazano - w razie ewentualnego uwzględnienia skargi przez Sąd uiszczona kwota podlegać będzie zwrotowi.
W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji.
O zwrocie nadpłaconego wpisu sądowego uiszczonego od skargi, Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 225 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że skarżący wnosząc skargę uiścił wpis sądowy w kwocie 980 zł, tymczasem wpis należny wynosi 735 zł zgodnie z treścią § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).