Uzasadnienie
R.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego.
Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę R.S..
Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (skargi kasacyjnej) doręczono skarżącemu w dniu 22 stycznia 2010r. (k. 132 akt sądowych). W ustawowym terminie skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wymaga podkreślenia, iż skarga kasacyjna winna czynić zadość wymogom formalnym dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, jak i szczególnym przewidzianym dla tegoż środka odwoławczego, a także zostać prawidłowo opłacona (art. 176, art. 230 § 1, 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady są wymienione w § 2 i § 3 cyt. przepisu, nie mają one jednak zastosowania w niniejszej sprawie. Ustawodawca wprowadzając w omawianym przepisie przymus adwokacko-radcowski, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie odpowiedniej pomocy prawnej ze strony podmiotów posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Pr.
z 2004, nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421).
Przenosząc powyższe uwagi na kanwę niniejszej sprawy należy wskazać, iż sporządzona samodzielnie przez R.S. skarga kasacyjna obarczona jest brakiem nieusuwalnym, gdyż została sporządzona przez osobę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, co w konsekwencji czyni przedmiotową skargę kasacyjną niedopuszczalną.
Tytułem pouczenia wskazać dodatkowo należy, iż odrzucenie niniejszym postanowieniem skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez skarżącego – nie będących radcą prawnym ani adwokatem nie zamyka im możliwości wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez ustanowionego adwokata, a przypadku upływu terminu do jej wniesienia do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Zgodnie bowiem z utrwaloną praktyką sądów administracyjnych, jeżeli po odrzuceniu skargi kasacyjnej zostanie przywrócony termin do jej wniesienia, postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej staje się bezprzedmiotowe, w związku z czym nie wymaga uchylenia, przy czym zgodnie ze stanowiskiem większości glosatorów odrzucenie skargi kasacyjnej nie wywołuje skutków w zakresie powagi rzeczy osądzonej (vide: glosy do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 1999 roku, sygn. Akt II CZ 139/99, OSP z 2001r., nr 2, poz. 25; W. Brodniewicz, OSP z 2001 r., nr 2, poz. 25 oraz A. Zieliński M. Pr.
z 2001r., nr 18, str. 939).
Wobec przedstawionych powyżej argumentów, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.