Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 lutego 2009r. Gmina, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem Wojewody, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2009r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę
Do powyższej skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na trudne do odwrócenia skutki.
Pismem z dnia 31 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał Gminę o sprecyzowanie okoliczności uzasadniających przedmiotowy wniosek przez skonkretyzowanie na czym mają trudne do odwrócenia skutki polegać.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 8 kwietnia 2009r., strona skarżąca podniosła, iż wybudowanie wieżowej stacji telefonii komórkowej przed wydaniem pozytywnego dla strony skarżącej wyroku spowoduje, że wybudowaną wieżę trzeba będzie rozebrać, a inwestor, na którego zostanie nałożony taki obowiązek, może się od tej decyzji odwoływać. Zdaniem skarżącej procedura może się przedłużać w nieskończoność, a maszt, mimo tego, iż stacja będzie nieczynna, będzie stał, co z kolei może spowodować niechęć kupowania okolicznych działek oraz obniżenie ich wartości. Dalej może to skutkować roszczeniami właścicieli nieruchomości wobec Gminy o wypłatę odszkodowania z tytułu utraty wartości nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Powołany przepis zawiera wyczerpujący katalog przesłanek udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Oznacza to zatem, że możliwość uwzględnienia wniosku w tym przedmiocie uzależniona jest od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji.
Z uwagi na wyjątkowy charakter instytucji wstrzymania wykonania skarżonego aktu, inicjatywa w zakresie uprawdopodobnienia w dostatecznym stopniu okoliczności stanowiących o zasadności wniosku przysługuje podmiotowi, który go składa.
Niebezpieczeństwo wyrządzenia, na skutek wykonania zaskarżonej decyzji, znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności. Wobec tego musi istnieć realne i wymierne zagrożenie wyrządzenia szkody. To na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia takiego zagrożenia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2007r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica nr 1793221). Wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji winien być wnikliwie uzasadniony, zawierać argumentację popartą faktami wraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania objętego skargą aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą nie mogą natomiast stanowić podstawy do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, strona skarżąca nie uzasadniła w sposób dostateczny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez nią decyzji, wskazano bowiem jedynie na przypuszczalne skutki jej wykonania.
Na marginesie należy zaznaczyć, iż w myśl art. 61 § 6 ppsa wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), należało orzec jak w sentencji.