Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]grudnia 2024 r., nr [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] (dalej: organ I instancji) odmówił przyznania E.B. (dalej: strona, skarżąca) zasiłku celowego z przeznaczeniem na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi w Gminie [...] we wrześniu 2024 r. w wysokości do 200 tys. zł.
Na skutek złożonego przez stronę odwołania decyzją z dnia [...] lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: organ II instancji, SKO), uchyliło wskazaną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] czerwca 2025 r. [...] organ I instancji ponownie odmówił przyznania stronie zasiłku celowego z przeznaczeniem na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi w Gminie [...] we wrześniu 2024 r. w wysokości do 200 tys. zł.
Organ I instancji wskazał, że strona w dniu [...].12.2024 r. złożyła wniosek o udzielenie pomocy finansowej na remont lub odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi w Gminie [...] we wrześniu 2024 r. zwany dalej "zasiłkiem na odbudowę budynku mieszkalnego". Do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej realizowanych przez gminę należy przyznawanie i wypłacanie zasiłków celowych na pokrycie wydatków związanych z klęską żywiołową lub ekologiczną.
W dniu [...] grudnia 2024 r. w miejscu zamieszkania przeprowadzony został rodzinny wywiad środowiskowy. W toku wywiadu ustalono, że właścicielem budynku jest B.B., syn strony, który wyraził zgodę na remont. Strona samotnie zamieszkuje budynek mieszkalny. Na podstawie oceny uszkodzeń budynku spowodowanych powodzią we wrześniu 2024 r., sporządzonej w dniu [...] grudnia 2024 r. przez rzeczoznawcę majątkowego ustalono: według relacji osoby zamieszkującej, podczas powodzi woda nie wtargnęła do obiektu mieszkalnego, znajdowała się w odległości 2-3 m, właściciel/zarządca twierdzi, że następstwem powodzi jest uszkodzenie konstrukcji dachu, ze względu na brak możliwości przeprowadzenia prac odkrywkowych nie jest możliwe ustalenie czy uszkodzone zostały fundamenty, na ścianach konstrukcyjnych nie zauważono pęknięć, wskazane zostały rysy na tynku oraz styku płyt g-k (ściana sufit), które mogą być następstwem wykonawstwa niegodnego ze sztuką budowlaną, nie jest możliwe jednoznaczne wykazanie na związek przyczynowo- skutkowy działania powodzi na istniejące uszkodzenia, oceny obiektu dokonano w sposób wizualny na podstawie zewnętrznych oględzin elementów obiektu w powiązaniu z wiekiem (budynek z końca XIX w.) trwałością zastosowanych materiałów, jakością wykonawstwa budowlanego, prowadzoną gospodarką remontową i eksploatacją budynku. Procentowy udział uszkodzeń/ zniszczeń wynosi 0,00%.
Po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] grudnia 2024 r., uwzględniając zalecenia SKO, na podstawie oceny uszkodzeń budynku spowodowanych powodzią we wrześniu 2024 r. sporządzonej w dniu [...] czerwca 2025 r. przez rzeczoznawcę budowlanego organ I instancji ustalił, że poziom wody zalewowej był niższy od poziomu fundamentowania, wszystkie wskazane przez osobę zamieszkującą uszkodzenia nie mają związku przyczynowo-skutkowego z powodzią we wrześniu 2024 r., uszkodzenia dachu i belek stropowych są wynikiem wieku budynku oraz czasu eksploatacji. Procentowy udział uszkodzeń/zniszczeń oceniono na 0,00% Organ I instancji wskazał, że woda nie wtargnęła do budynku, a zgodnie z uwagami rzeczoznawcy budowlanego - "poziom wody zalewowej był niższy od poziomu fundamentowania" oraz opisem sytuacji przedstawionym przez stronę - woda nie dostała się do pomieszczeń, nie uszkodziła podłóg, sprzętów mebli, badanie czy woda powodziowa wniknęła w głąb ścian uznano za bezpodstawne. Strona nie odniosła w wyniku powodzi strat majątkowych oraz rzeczowych, a powódź nie miała wpływu na stan pokrycia dachowego.
Od powyższej decyzji strona złożyła w ustawowym terminie odwołanie do SKO. W odwołaniu strona wskazała, że nie zgadza się z treścią rozstrzygnięcia podała, że organ po raz kolejny używa argumentu odnośnie braku wody w budynku, nie biorąc pod uwagę wód gruntowych piaszczystego leśnego terenu, który również ma duży wpływ i może przyczynić się do obecnego stanu domu.
Organ II instancji decyzją z dnia [...] listopada 2025 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Uzasadniając decyzję SKO wskazało, że zgodnie z art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2024 r., poz. 183, dalej: u.p.s.) zasiłek celowy może być przyznany również osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej. Zasiłek może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi (art. 40 ust. 3 u.p.s.). Pomoc udzielana na podstawie art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s. stanowi wykonywanie przez organ wykonawczy gminy zadania powierzonego mu przez administrację rządową (art. 18 ust. 1 pkt 4 u.p.s.). Sposób wykonywania zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego ustala wojewoda (art. 22 pkt 1 u.p.s.), zaś gmina, realizując zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, kieruje się ustaleniami przekazanymi przez wojewodę (art. 110 ust. 2 u.p.s.). Choć ustanowione w oparciu o art. 22 pkt 1 u.p.s. ww. ustalenia (wytyczne) wojewody nie mają charakteru aktu prawa miejscowego, a więc nie mogą stanowić podstawy prawnej podejmowanych decyzji administracyjnych w sprawie przyznania zasiłków celowych z art. 40 ust. 2 u.p.s., to jednak wiążą gminę na podstawie art. 110 ust. 2 u.p.s. i winny były być respektowane przez gminę przy wypłacie na podstawie art. 40 ust. 2 u.p.s. zasiłków celowych ze środków finansowych przekazanych gminie z budżetu państwa na ten cel (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2017 r., II GSK 3501/16, opubl. w internetowej bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA").
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji 18 października 2024 r. zatwierdził "Zasady udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów, dział 852 - Pomoc społeczna, rozdział 85278 - Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r.", dalej "Zasady". W postanowieniach ogólnych Zasad podano, że pomoc jest udzielana w formie pomocy remontowo-budowlanej, przyznawanej na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s., na którą składają się m.in. zasiłek na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi. Pomoc remontowo-budowlana, przyznawana jest niezależnie od kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.s.
SKO wskazało, że decyzje wydawane na podstawie art. 40 ust. 2 u.p.s. podejmowane są w ramach tzw. uznania administracyjnego, co oznacza, że organ ma możliwość, lecz nie obowiązek, przyznania zasiłku celowego osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej.
Uznaniowy charakter decyzji wydawanej w oparciu o art. 40 ust. 2 u.p.s. nie zezwala jednak organowi na całkowitą i niekontrolowaną swobodę w rozstrzyganiu sprawy. W orzecznictwie wskazuje się, że organ jest szczególnie związany zasadami ogólnymi unormowanymi w rozdziale 2 k.p.a. Organ powinien zatem podejmować wszelkie kroki niezbędne do wyjaśnienia i załatwienia sprawy. Organ zobowiązany jest zapewnić stronie czynny udział w każdym stadium postępowania oraz stworzyć stronie warunki do wypowiedzenia się, jeszcze przed wydaniem decyzji, co do zebranego materiału dowodowego (art. 10 § 1 k.p.a.), jak również wyjaśnić stronie zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy (art. 11 k.p.a.).
Odnosząc się zatem do przedmiotowej sprawy SKO wskazało, że w orzecznictwie dotyczącym pomocy finansowej udzielanej na podstawie art. 40 u.p.s. wskazuje się na dwie zasadnicze kwestie. Po pierwsze, zasiłek celowy z art. 40 u.p.s. nie ma charakteru odszkodowawczego i nie może być traktowany jako rekompensata za straty spowodowane zdarzeniem losowym lub klęską żywiołową. Nie stanowi też zadośćuczynienia ze strony Państwa, które nie ma obowiązku zapewnić pomocy w remoncie każdej nieruchomości uszkodzonej przez zdarzenie losowe wypełniające znamiona klęski żywiołowej.
Po drugie zasiłek celowy ma umożliwić przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych. Zatem przepis art. 40 u.p.s. nie może być realizowany bez zastosowania ogólnych zasad pomocy społecznej, której celem jest zabezpieczenie podstawowych, niezbędnych potrzeb życiowych. Przy podejmowaniu decyzji w sprawach z zakresu pomocy społecznej organy winny zatem kierować się dobrem danej osoby i mieć na względzie, że pomoc ta wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1 u.p.s.) Zasiłek taki nie musi być zatem wypłacony każdemu, kto jest właścicielem nieruchomości dotkniętej klęską żywiołową czy też ekologiczną. Zaś spełnienie kryteriów przez osobę ubiegającą się o zasiłek celowy nie oznacza, że istnieje po jej stronie roszczenie o przyznanie świadczenia.
W przedmiotowej na podstawie oceny uszkodzeń budynku spowodowanych powodzią we wrześniu 2024 r. sporządzonej w dniu [...] grudnia 2024 r. przez rzeczoznawcę majątkowego ustalono, że podczas powodzi woda nie wtargnęła do obiektu mieszkalnego, znajdowała się w odległości 2-3 m. Właściciel/zarządca twierdzi, że następstwem powodzi jest uszkodzenie konstrukcji dachu. W dniu [...].06.2025 r. pracownicy OPS i rzeczoznawca budowlany udali się pod adres [...] w związku z ponowną oceną uszkodzeń budynku oraz sporządzeniem Formularza uszkodzeń budynku spowodowanych powodzią. Rzeczoznawca budowlany na podstawie ustalonego stanu faktycznego procentowy udział uszkodzeń budynku określił na poziomie 0 %. W "uwagach" uzasadnił, że "Poziom wody zalewowej był niższy od poziomu fundamentowania. Wszystkie wskazane uszkodzenia przez osobę zamieszkującą nie mają związku z przyczynowo skutkowego z powodzią we wrześniu 2024 r. Uszkodzenia dachu i belek stropowych są wynikiem wiekiem budynku oraz czasu eksploatacji." W związku z powyższym za bezpodstawne uznano badanie czy woda powodziowa wniknęła w głąb ścian.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W skardze skarżąca wskazała, że po rozmowach przeprowadzonych "z budowlańcami", jest przekonana, że w wyniku powodzi wody gruntowe dostały się pod budynek, naruszając tym samym konstrukcję domu i fundamentów, wynikiem czego jest osiadanie budynku oraz pochylenie się konstrukcji dachowej, co widać gołym okiem. Skarżąca zwróciła także uwagę na pęknięcia ścian, sufitów a także pęknięcia i zapadanie się podłogi.
Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.
Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie. Sądy administracyjne nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził naruszeń, które uzasadniałyby wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji stanowiły przepisy u.p.s. Stosownie do art. 39 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrobów medycznych i leczenia, ogrzewania, w tym opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu.
Ponadto w myśl art. 40 ust. 2 i ust. 3 u.p.s. zasiłek celowy może być przyznany także osobie albo rodzinie, które poniosły straty w wyniku klęski żywiołowej lub ekologicznej, a zasiłek ten może być przyznany niezależnie od dochodu i może nie podlegać zwrotowi.
Natomiast stosownie do art. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (Dz. U. z 2024 r., poz. 654 ze zm.) użyte w ustawie określenie "poszkodowany" oznacza osobę fizyczną (...), która na skutek powodzi doznała szkód majątkowych lub utraciła, chociażby czasowo, możliwość korzystania z posiadanej nieruchomości lub lokalu. Poniesienie straty jest jednym z głównych kryteriów przyznania pomocy. Niemniej świadczenia z pomocy społecznej nie mają charakteru odszkodowawczego i nie mogą być traktowane jako rekompensata za straty spowodowane klęskami lub zdarzeniami losowymi.
W rozpatrywanej sprawie organy kierowały się również Zasadami udzielania pomocy finansowej, ze środków budżetu państwa z części 85 - Budżety wojewodów, dział 852 - Pomoc społeczna, rozdział 85278 - Usuwanie skutków klęsk żywiołowych oraz z rezerw celowych na przeciwdziałanie i usuwanie skutków klęsk żywiołowych, w formie zasiłków celowych, o których mowa w ustawie o pomocy społecznej oraz w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących poszkodowanych w wyniku powodzi we wrześniu 2024 r., dalej Zasady.
W Zasadach, wśród form pomocy przyznawanej w związku z powodzią wskazano obok pomocy doraźnej, pomoc remontowo budowlaną przyznawaną na podstawie art. 39 ust. 1 i 2 oraz art. 40 ust. 2 i 3 u.p.s. na którą składają się: a) zasiłek na remont albo odbudowę budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi, b) zasiłek na remont albo odbudowę budynku gospodarczego, który został zniszczony lub uszkodzony w wyniku powodzi - obydwa przyznawane przez kierownika ośrodka pomocy społecznej (pkt I.1.2). Pomoc remontowo-budowlana, przeznaczona jest dla rodzin lub osób samotnie gospodarujących w rozumieniu u.p.s., które w wyniku powodzi poniosły szkodę i przyznawana jest niezależnie od kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.s. (pkt I.2 i I.4).
Zgodnie z częścią III pkt 1 Zasad kwota zasiłku na odbudowę budynku mieszkalnego wynosi do 200 tys. zł, przyznawanego w związku ze szkodami w jednym budynku/lokalu mieszkalnym. Kwoty pomocy finansowej, przyznawane w zależności od oszacowanego procentu zniszczeń/uszkodzeń (1% zniszczenia = 2 tys. zł) określa załącznik nr 1 do Zasad. Ocenę uszkodzeń/zniszczeń przeprowadza się w oparciu o załączniki nr 8 i 8a do Zasad, które zawierają "wstępną kwalifikację uszkodzeń/zniszczeń elementów budynku (rodzaj i zakres uszkodzeń)" oraz "instrukcje/wytyczne szacowanie procentowego szkód w elementach budynku uszkodzonych w wyniku powodzi" oraz wzór obliczenia procentowego stopnia zniszczeń budynku przy uwzględnieniu procentowego udziału zniszczeń w poszczególnych elementach budynku, składających się na jego całość: a) Fundamenty oraz fundamenty ze ścianami piwnic -15% (współczynnik do wzoru: 0,15) b) Ściany nośne - 25% (współczynnik do wzoru: 0,25), c) Stropy - 20% (współczynnik do wzoru: 0,20) d), Dach - 15% (współczynnik do wzoru: 0,15), e) Inne elementy - 25% (współczynnik do wzoru: 0,25).
Wskazać należy, że zgodnie z częścią VI pkt 1 – 3 Zasad, oszacowania wysokości szkód w budynku/lokalu mieszkalnym lub budynku gospodarczym dokonuje osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, powołana przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), w której bierze udział pracownik organu nadzoru budowlanego wykonujący zadania służbowe. W uzasadnionych przypadkach, w tym stosownie do potrzeb oraz w sposób wykluczający konflikt interesów, zamiast pracownika organu nadzoru budowlanego, o którym stanowi ust. 1, w pracach komisji do spraw szacowania strat może wziąć udział inna osobo posiadająca odpowiednie kwalifikacje, zwłaszcza z uwzględnieniem uprawnień do pełnienia samodzielnych funkcji w budownictwie stosownie do art. 12 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2024 r. poz. 725, ze zm.). Osoba posiadając uprawnienia zawodowe w zakresie szacowania nieruchomości albo komisja do spraw szacowania strat, o której mowa w ust. 1, określa procentowy udział zniszczenia lub uszkodzenia, o którym mowa w załączniku nr 1 lub nr 2 do Zasad.
W rozpoznawanej sprawie rzeczoznawca majątkowy, po dokonaniu w dniu [...] grudnia 2024 r., oceny uszkodzeń budynku w którym mieszka skarżąca, uznał, że procentowy stopień zniszczeń/uszkodzeń budynku mieszkalnego skarżącej spowodowany powodzią wyniósł 0%. Rzeczoznawca w uwagach do opinii wskazał, że według relacji osoby zamieszkującej obiekt, podczas powodzi woda nie wtargnęła do obiektu mieszkalnego - znajdowała się w odległości około 2-3 m. Dalej, wskazano że właściciel/zarządca twierdzi, że następstwem powodzi jest uszkodzenie konstrukcji dachu. Rzeczoznawca wyjaśnił, że ze względu na brak możliwości przeprowadzenia prac odkrywkowych nie jest możliwe ustalenie czy uszkodzone zostały fundamenty. Na ścianach konstrukcyjnych nie zauważono pęknięć. Wskazane zostały rysy na tynku oraz styku płyt g-k (ściana-sufit), które mogę być następstwem wykonawstwa niezgodnego ze sztuką budowlaną. Jak wynika natomiast z oceny uszkodzeń budynku spowodowanych powodzią we wrześniu 2024 r., sporządzonej w dniu [...] czerwca 2025 r. przez inż.
T.K., a więc osobę posiadająca odpowiednie kwalifikacje (uprawnienia budowlane), "Poziom wody zalewowej był niższy od poziomu fundamentowania. Wszystkie wskazane uszkodzenia przez osobę zamieszkującą nie mają związku przyczynowo skutkowego z powodzią we wrześniu 2024 r. Uszkodzenia dachu i belek stropowych są wynikiem wiekiem budynku oraz czasu eksploatacji." W związku z powyższym zasadnie - zdaniem Sądu - za bezpodstawne uznano badanie czy woda powodziowa wniknęła w głąb ścian. Tym samym odmowę przyznania zasiłku celowego uznać należało za zasadną.
Podsumowując, stwierdzić należy, że postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie przeprowadzone zostało prawidłowo i doprowadziło do dokładnego ustalenia stanu faktycznego niezbędnego do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia i jego oceny zgodnie z zasadami, wynikającymi z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Sąd miał również na uwadze, że organy wskazały - stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. - podstawy faktyczne i prawne podjętego rozstrzygnięcia. Nadto Sąd nie dopatrzył się z urzędu innych wadliwości, które uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z porządku prawnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a.