Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia z dnia 4 lutego 2020 r. zwrócono się do ustanowionego w niniejszej sprawie dla skarżącego tłumacza przysięgłego M.J. o przetłumaczenie z języka polskiego na język niemiecki wezwania skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie tego wniosku na urzędowym formularzu PPF, wraz z drukiem tego formularza. Ustanowiony w sprawie tłumacz przysięgły przedłożył tłumaczenie wymienionego wezwania oraz formularza z języka polskiego na język niemiecki – łącznie 9 stron tłumaczenia.
Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności tłumacza przysięgłego (Dz. U. Nr 15, poz. 131 ze zm.) stawka wynagrodzenia tłumacza przysięgłego za sporządzenie poświadczonego tłumaczenia z języka polskiego na język niemiecki wynosi 45,11 zł. W myśl § 8 ust. 1 rozporządzenia przy obliczaniu wynagrodzenia za stronę uważa się 25 wierszy, a za wiersz – 45 znaków. Za znak uważa się wszystkie widoczne znaki drukarskie, w szczególności litery, znaki przestankowe, cyfry, znaki przeniesienia oraz uzasadnione budową zdania przerwy między nimi. Stronę rozpoczętą liczy się za całą. W razie tłumaczenia sporządzonego w innym układzie maszynopisu lub wydruku komputerowego niż 25 wierszy po 45 znaków na stronę, za stronę tłumaczenia przyjmuje się 1.125 znaków.
Kwota wynagrodzenia tłumacza przysięgłego za przedłożonych 9 stron tłumaczenia wynosi 499,37 zł, przy czym w kwocie tej zgodnie z § 6a rozporządzenia uwzględniony został należny podatek od towarów i usług w stawce 23%.
W konsekwencji, na podstawie wskazanych wyżej przepisów rozporządzenia orzeczono jak na wstępie.