Uzasadnienie
Pismem nadanym dnia 13 marca 2026 r. Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo K. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na czynność materialno-techniczną: zmianę w ewidencji gruntów i budynków.
Zaskarżony akt zapadł w następującym stanie faktycznym.
W piśmie z dnia 18 grudnia 2025 r. Nadleśnictwo K. wskazało, że 37 działek będących w zarządzie Nadleśnictwa wskazanych w załączniku do pisma Starosty B z dnia 11 grudnia 2025 r. jest objętych aktualnym Planem Urządzania Lasu.
Zawiadomieniem nr [...] z dnia 2 lutego 2026 r. Starosta B. (dalej: organ), w oparciu o § 35 rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 219 z późn. zm.), podał, że w dniu 20 stycznia 2026 r. w ewidencji gruntów i budynków została wprowadzona Zmiana Nr [...], dotycząca działki nr [...], w zakresie aktualizacji użytków, na podstawie notatki służbowej z dnia 30 grudnia 2025 r.
W skardze na opisaną wyżej czynność organu - Zmianę Nr [...] z dnia 20 stycznia 2026 r., polegającą na wykreśleniu dotychczasowych użytków i klas bonitacyjnych i wpisie dla tej działki, odnośnie całego jej obszaru użytku "Ls", wniesioną z zachowaniem ustawowego terminu, pełnomocnik Skarżącego podniósł zarzuty naruszenia:
- 1. art. 24 ust. 2a lit. d ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1151 z późn. zm., dalej: p.g.k.) przez jego błędne zastosowanie w związku z uznaniem, iż wykryto błędne informacje, co miało uzasadniać zakwestionowaną zmianę,
- 2. art. 24 ust 2b pkt 1 p.g.k. przez ich błędne zastosowanie, w związku z uznaniem, że przepisy te uzasadniają dokonanie zmiany w trybie czynności materialno-technicznej,
- 3. art. 24 ust. 2b pkt 2 p.g.k. poprzez pominięcie i dokonanie zmiany bez przeprowadzenia postępowania administracyjnego i wydania w tej sprawie decyzji administracyjnej,
- 4. art. 20 ust. 3 p.g.k. poprzez jego niezastosowanie i dokonanie wpisu użytku "Ls" bez uprzedniej klasyfikacji gruntu,
- 5. pkt 10 zał. nr 1 do rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 567), przez ich błędne zastosowanie i dokonanie zakwestionowanej zmiany, pomimo że nie zostały spełnione hipotezy opisane w tych przepisach,
- 6. art. 4 ust. 1 i art. 20 ust. 2 ustawy o lasach w związku z art. 20 ust. 3a p.g.k., przez ich błędną interpretację, i uznanie, że na podstawie tych przepisów uzasadnione jest wpisanie w ewidencji użytku "Ls" dla każdego gruntu ujętego w planie urządzenia lasu, nawet gdy nie stanowi lasu w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach,
- 7. art. 4 ust. 3 ustawy o lasach poprzez jego pominięcie, podczas gdy z treści tego przepisu wprost wynika, że Lasy Państwowe zarządzają innymi nieruchomościami i są zobligowane do ich ewidencjonowania.
Skarżący wniósł o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, a także przeprowadzenie dowodu z dokumentów przedłożonych do skargi: Zarządzenia Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych nr [...] z dnia 21 listopada 2011 r. i wyciągu z Instrukcji urządzenia lasu wprowadzonego ww. Zarządzeniem oraz pisma Ministra Środowiska z dnia 1 października 2020 r., znak [...] wraz z wyciągiem z zatwierdzonego Planu Urządzenia Lasu Nadleśnictwa K..
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik akcentował, że art. 24 ust. 2a pkt 11 lit. d p.g.k. nie stanowi podstawy dokonania zmiany w drodze czynności materialno-technicznej, organ ewidencyjny był zobowiązany do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i rozstrzygnięcia w drodze decyzji administracyjnej. Zaznaczył, że w piśmie z dnia 18 grudnia 2025 r. wyraźnie wskazano, że w Planie Urządzenia Lasu ujęte są wszystkie nieruchomości zarządzane przez Nadleśnictwo, w tym grunty nieleśne, inne użytki gruntowe niebędące lasem i niespełniające definicji lasu z art. 3 ustawy o lasach i wynika to z powszechnie obowiązujących zasad prowadzenia dokumentacji przez Lasy Państwowe w całym kraju. Dodał, że organ nie wskazał na pracę geodezyjną stanowiącą podstawę zmiany. Podkreślił, że ujęcie nieruchomości w planie urządzenia lasu nie może uzasadniać dokonanej zmiany. Plan urządzenia lasu został dokonany zgodnie z zasadami Instrukcji urządzenia lasu wprowadzonej zarządzeniem Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych Nr [...] z dnia 21 listopada 2011 r., a zgodnie z § 2 Instrukcji, przedmiotem każdego planu urządzenia lasu muszą być: 1) zarządzane przez nadleśnictwo lasy w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach, 2) grunty przeznaczone do zalesienia, 3) inne grunty i nieruchomości Skarbu Państwa pozostające w zarządzie nadleśnictwa ujęte w części inwentaryzacyjnej planu.
Grunty wykazane są w osobnych kartach rejestrowych, gdzie widoczny jest właściwy użytek, wpisany zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym, tj. zgodnie z ewidencją gruntów i budynków. Natomiast sam fakt, iż dana działka gruntu jest ujęta w planie urządzenia lasu nie determinuje rodzaju użytku tego gruntu i nie stanowi faktycznej podstawy do dokonania zmiany w ewidencji gruntów. W Planie Urządzenia Lasu działki objęte zmianą są ujęte jako nieleśne, zgodnie z ich aktualnym stanem faktycznym i docelowym przeznaczeniem. Nie spełniają definicji lasu z art. 3 ustawy o lasach. Zdaniem strony skarżącej dokonana zmiana jest niezasadna i powoduje niezgodność między ewidencją a rejestrem Nadleśnictwa, powoduje komplikacje w identyfikacji działek dla celów podatkowych, wprowadza ograniczenia w dysponowaniu działką na cele rolne, nie może zostać objęta systemem dopłat bezpośrednich w ramach wspólnej polityki rolnej UE, a także znajdą do niej zastosowanie ograniczenia z przepisów o ochronie gruntów leśnych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zwrócił uwagę, że obowiązek aktualizowania danych objętych ewidencją gruntów i budynków, podlega ograniczeniu w stosunku do zmian dotyczących ustalania granic i powierzchni lasów, które nie mogą być dokonywane wbrew planom urządzenia lasów, stanowiącym szczególny rodzaj planów zagospodarowania przestrzennego takich terenów i przesądzają o treści wpisów w ewidencji gruntów. Związanie organów wynikające z planu urządzenia lasu oznacza, że dopóki teren ujęty jest w tym planie, nie jest dopuszczalna zmiana w postępowaniu ewidencyjnym określenia rodzaju użytku gruntowego na inny niż las. Cały obszar gruntu objęty planem urządzenia lasu musi być w ewidencji gruntów i budynków bezwzględnie wykazany jako użytek gruntowy las. Zaznaczył, że przedłożone do skargi Zarządzenie nr [...] z dnia 21 listopada 2011 r. oraz Instrukcja urządzenia lasu nie są przepisami powszechnie obowiązującego prawa, a także odniósł się kolejno do zarzutów skargi.
Wyjaśnił, że w ewidencji nie została zarejestrowana informacja błędna, wpisy oparte są o dane źródłowe, natomiast sama zmiana wynika z dokumentacji jaką jest plan urządzenia lasu. W sprawie aktualizacja została dokonana na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o lasach w zw. z art. 20 ust. 3a p.g.k. Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje zasadniczo w drodze czynności materialno-technicznej, a jedynie w przypadkach niewymienionych w art. 24 ust. 2b pkt 1 p.g.k. w drodze decyzji administracyjnej. Wyjaśnił również, że ustalenie klasy bonitacyjnej gleby (postępowanie w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów) i ustalenie rodzaju użytku gruntowego, to dwie różne informacje, pozyskiwane na podstawie innych przepisów. Przepis art. 3 ustawy o lasach nie stanowi odniesienia do regulacji ewidencji gruntów i budynków, dopiero przepisy art. 20 ust. 3a p.g.k. i art. 20 ust. 2 ustawy o lasach wyznaczają wzajemne relacje jakie zachodzą pomiędzy pojęciem lasu w ewidencji gruntów i budynków a lasem w ustawie o lasach.
Także art. 4 ust. 1 ustawy o lasach nie odnosi się do aktualizacji informacji zawartych w ewidencji. Zarząd Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, zgodnie z ustawą o lasach, dotyczy natomiast wyłącznie gruntów wypełniających definicję pojęcia "las" wskazaną w art. 3 tej ustawy. Zdaniem organu, zaskarżona czynność została dokonana w oparciu o obowiązujące przepisy prawa oraz wiążące dane wynikające z dokumentów urzędowych, w szczególności planu urządzenia lasu, który nie jest dokumentem obejmującym dowolne nieruchomości pozostające w zarządzie Lasów Państwowych, lecz wyłącznie grunty spełniające kryteria określone w ustawie o lasach.
W konsekwencji objęcie danego gruntu planem urządzenia lasu oznacza, że grunt ten został zakwalifikowany w toku specjalistycznych prac planistycznych jako grunt leśny w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach, tj. jako przeznaczony do produkcji leśnej albo związany z gospodarką leśną. Natomiast organ prowadzący ewidencję nie posiada kompetencji do dokonywania merytorycznej oceny ustaleń planu urządzenia lasu ani do samodzielnego ustalania, które z gruntów objętych tym planem spełniają definicję lasu. Organ jest związany treścią dokumentów sporządzonych przez właściwe podmioty, w tym planu urządzenia lasu, i nie jest uprawniony do ich weryfikacji ani selektywnego stosowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1297) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4).
Przedmiotem skargi jest czynność materialno-techniczna Starosty B. z dnia 20 stycznia 2026 r. polegająca na wprowadzeniu w ewidencji gruntów i budynków Zmiany Nr [...], dotyczącej działki nr [...], w zakresie aktualizacji użytków.
Z załącznika nr 1 do Zawiadomienia o wprowadzonych zmianach wynika, że wykreślono wpis dotyczący działki nr [...] w odniesieniu do użytku i klasy bonitacyjnej "S-RV 0,1980 ha, Ls 44,7730 ha" i dopisano "Ls 44,9710 ha".
W rezultacie dokonanej zmiany, część działki nr [...] o powierzchni 0,1980 ha o dotychczasowym oznaczeniu użytku "S-RV" (S - sady, R - grunty orne, § 9 ust. 1 pkt 1 lit. a i d rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków; klasa bonitacyjna - "V Gleby orne słabe" - Załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów, Dz. U. z 2012 r., poz. 1246) została oznaczona symbolem użytku "Ls (las)".
Opisana czynność, objęta przedmiotem skargi jest czynnością z zakresu administracji publicznej, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wobec tego objęta jest kognicją sądów administracyjnych. Przeprowadzona kontrola zaskarżonej czynności pod względem zgodności z prawem wykazała, iż została ona podjęta z naruszeniem prawa, uzasadniając stwierdzenie jej bezskuteczności na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a.
W ramach uwag wstępnych odnotowania również wymaga, że zgodnie z art. 24 ust. 2a p.g.k., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji;
2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Jak stanowi art. 24 ust. 2b p.g.k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b (pkt 1) lub w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach (pkt 2). Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c p.g.k.).
Z przepisu art. 24 ust. 2b p.g.k. wynika zatem, że aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje albo w drodze czynności materialno-technicznej (w przypadkach enumeratywnie wymienionych w pkt 1 lit. a do lit. h) albo w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Zastosowany tryb aktualizacji w drodze czynności materialno-technicznej znajdował oparcie w obowiązujących przepisach. W rozpoznawanej sprawie organ powołał się bowiem na art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. a i ust. 2b pkt 1 lit. a p.g.k. wskazując, że podstawę dokonania zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr [...], stanowiły przepisy prawa, tj. art. 20 ust. 3a p.g.k., przepisy ustawy o lasach, w szczególności art. 20 ust. 2 tej ustawy, oraz przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 82), w szczególności w zakresie ustalonych tam zasad wyłączania gruntów z produkcji leśnej oraz ich ochrony.
Zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Plan urządzenia lasu stanowi podstawowy dokument gospodarki leśnej opracowywany dla określonego obiektu, zawierający opis i ocenę stanu lasu oraz cele, zadania i sposoby prowadzenia gospodarki leśnej (art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o lasach). Plan urządzenia lasu powinien zawierać w szczególności: opis lasów i gruntów przeznaczonych do zalesienia, w tym zestawienie powierzchni lasów, gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz lasów ochronnych oraz zestawienie powierzchni lasów z roślinnością leśną (uprawami leśnymi) według gatunków drzew w drzewostanie, klas wieku, klas bonitacji drzewostanów oraz funkcji lasów (art. 18 ust. 4 pkt 1 lit. a i b ustawy o lasach). Z art. 3 ustawy o lasach wynika natomiast, że lasem w rozumieniu ustawy jest grunt: 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej lub b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo c) wpisany do rejestru zabytków;
2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.
Co zatem kluczowe, związanie organu ewidencyjnego wynikające z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, dotyczy "granic i powierzchni lasu", zatem tylko gruntów sklasyfikowanych jako las w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach. Nie zaś każdej działki ewidencyjnej objętej planem urządzenia lasu. Nie każda bowiem działka objęta tym planem jest działką o użytku "Ls". Plan urządzenia lasu może obejmować również grunty, które nie są lasem w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach. Plan ten zawiera bowiem nie tylko opis i zestawienie powierzchni lasów, ale także opis i zestawienie powierzchni gruntów przeznaczonych do zalesienia, czyli gruntów nieleśnych, dla których właściwe dokumenty planistyczne przewidują dopiero funkcję leśną (art. 18 ust. 4 pkt 1 lit. a i b i art. 14 ust. 2 i 3 ustawy o lasach). Objęcie działek nieleśnych planem urządzenia lasu, nie zmienia automatycznie ich klasyfikacji w zakresie rodzaju użytku.
Skarżący podnosi, że w Planie Urządzenia Lasu ujęte zostały wszystkie nieruchomości zarządzane przez Nadleśnictwo, w tym grunty nieleśne, inne użytki gruntowe niebędące lasem i niespełniające definicji lasu z art. 3 ustawy o lasach, co wynika z powszechnie obowiązujących zasad prowadzenia dokumentacji przez Lasy Państwowe w całej Polsce. W Planie Urządzenia Lasu, działka nr [...] w zakresie części powierzchni 0,1980 ha ujęta jest jako użytek rolny sklasyfikowany jako "S-RV". W tej części grunt objęty zmianą nie spełnia żadnego z kryteriów z art. 3 ustawy o lasach.
W przedłożonym Planie Urządzenia Lasu sporządzonym na lata 2020-2029 dla Nadleśnictwa K. w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w K. na podstawie stanu lasu w dniu 1 stycznia 2020 r., wskazano: "Zestawienie powierzchni ogólnej Nadleśnictwa", które obejmuje:
I.1 "powierzchnię ogólną Nadleśnictwa" (14.533,19 ha)
I.2. powierzchnię lasów (14.074,30 ha), w tym a) według pełnionych funkcji (lasów stanowiących rezerwaty przyrody, lasów uznanych za ochronne, pozostałych lasów), b) według grup kategorii użytkowania: (gruntów zalesionych, gruntów niezalesionych w tym do odnowienia, gruntów związanych z gospodarką leśną)
I.3 powierzchnię pozostałych gruntów (gruntów nieleśnych, 458,89 ha), w tym przeznaczonych do zalesienia.
Natomiast w Rejestrze gruntów sporna działka nr 849/19 w zakresie użytków gruntowych została oznaczona jako:
- - grunty leśne – lasy (10,7400, 14,8909, 19,1421 ha),
- - grunty rolne – użytki rolne SR V 0,1980 ha.
Skoro część powierzchni działki objętej zaskarżoną czynnością w Planie Urządzenia Lasu wyraźnie została oznaczona jako użytek inny niż "Ls" – dla działki nr [...] "S-RV", tym samym brak było podstaw do zmiany oznaczenia użytków gruntowych tej działki przez przypisanie dla całej jej powierzchni użytku "Ls".
Zdaniem Sądu zasadnie Skarżący zarzuca, że zmiana rodzaju użytków gruntowych w odniesieniu do opisanej wyżej powierzchni działki nr [...] z dotychczasowego użytku "S-RV" na użytek "Ls" jest niezgodna z ustaleniami Planu Urządzenia Lasu, w którym działka ta w ww. części wykazana jest jako grunty nieleśne. Z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach wynika bowiem, że dla ewidencji gruntów i budynków, przy oznaczaniu zasięgu użytku gruntowego pod nazwą "Ls", wiążące są ustalenia planów urządzenia lasów dotyczące ich granic i powierzchni. Sprzeczne z przywołaną regulacją pozostawałoby zatem uwzględnienie w ewidencji gruntów i budynków granic i powierzchni lasu, które z planu urządzenia danego lasu nie wynikają.
Przepis art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowi lex specialis w stosunku do uregulowań zawartych w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne i ma odpowiednie umocowanie, wynikające bezpośrednio z art. 20 ust. 3a p.g.k., w myśl którego ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach.
Jak wskazuje się w orzecznictwie przepis art. 20 ust. 3a p.g.k. nakazując uwzględnianie w ewidencji gruntów i budynków przepisów o lasach, stwarza dodatkowy reżim prawny dla organu ewidencyjnego. Przepis ten należy uznać za stanowiący wyjątek, a zatem niepodlegający wykładni rozszerzającej. Zawarty w art. 20 ust. 2 ustawy o lasach wymóg, aby w ewidencji gruntów uwzględniać ustalenia planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasów, musi być rozumiany literalnie. Obowiązek uwzględniania planów urządzenia lasu dotyczący granic i powierzchni lasów oznacza wyłącznie, że nie jest dopuszczalne dokonywanie zmian w ewidencji gruntów i budynków w zakresie terenów leśnych wbrew planom urządzania lasów. Z przepisów tych bezspornie wynika, że w przypadku, gdy zostały przyjęte plany urządzenia lasu, to organ ewidencyjny związany jest tymi planami, w części dotyczącej granic i powierzchni lasów.
Dopóki w planie urządzenia lasu nie zostanie dokonana zmiana, o jakiej mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o lasach, dopóty organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania w prowadzonej przez siebie ewidencji zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom planu urządzenia lasu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 lutego 2026 r. sygn. akt I OSK 86/25; z dnia 6 września 2024 r. sygn. akt I OSK 881/23; z dnia 16 kwietnia 2024 r. sygn. akt I OSK 397/21; z dnia 6 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 905/07 i sygn. akt I OSK 845/07).
Wobec tego Starosta nie może we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących danych zawartych w planie urządzenia lasu, w tym czy sporne działki stanowią las w rozumieniu art. 3 ustawy o lasach. Skoro sporna część działki w Planie Urządzenia Lasu figuruje jako grunty nieleśne to rozszerzenie granic użytku "Ls" o te grunty nie da się pogodzić z Planem Urządzenia Lasu. Innymi słowy, objęcie planem urządzenia lasu gruntów nieleśnych, nie pozwala sklasyfikować ich w ewidencji gruntów i budynków jako użytek "Ls" przez sam fakt ich włączenia do planu.
Nadto z analizy akt postępowania w sprawie nie wynika, aby organ weryfikował treść planu. Z notatki służbowej znajdującej się w aktach sprawy wynika tylko, że skoro działki, o które pytał organ znalazły się w planie to automatycznie powinny być one oznaczone w ewidencji gruntów i budynków jako "Ls". Takie stanowisko w świetle brzmienia ustawy o lasach jest nieuzasadnione.
Z uwagi na powyższe należy uznać, że organ dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 3 i art. 20 ust. 2 ustawy o lasach w związku z art. 20 ust. 3a p.g.k.
Wyjaśnienia również wymaga, iż w ramach niniejszego postępowania Sąd nie kontroluje: Zarządzenia Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych nr [...] z dnia 21 listopada 2011 r., czy też prawidłowości sporządzenia Planu Urządzenia Lasu, nie ocenia też prawidłowości objęcia gruntów o innych użytkach niż las "Ls" w przedmiotowym Planie Urządzenia Lasu.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.
Na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., orzeczono o kosztach postępowania, zasądzając na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 697 zł (pkt 2 sentencji wyroku), na które składa się: uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł, opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, oraz wynagrodzenie pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 118).
Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.