Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 kwietnia 2018 r. M. Z. i Z. Z., reprezentowani przez adwokata, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w skargę na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Jednocześnie w skardze tej został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżących wskazał na ryzyko poniesienia przez inwestorów pokaźnych wydatków na rozbudowę domu, które mogą okazać się niecelowe w przypadku uwzględniania przez Sąd skargi skarżących. Ponadto, w ocenie pełnomocnika skarżących może dojść do trudnych do odwrócenia skutków w postaci niwelowania wykonanych już robót budowlanych. Uczestnicy postępowania nie ustosunkowali się do ww. wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać na wniosek strony skarżącej wykonanie aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi tutaj przy tym o niebezpieczeństwo wyrządzenia jakiejkolwiek szkody, ale takiej, która może przybrać znaczne rozmiary, a także o sytuację taką, w której powrót do stanu poprzedniego, zmienionego w sposób istotny i trwały będzie w zasadzie niemożliwy lub będzie wymagał znacznych nakładów sił i środków.
Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej.
W świetle powyższych przesłanek Sąd uznał, że wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem skarżących inwestorzy są narażeni na szkodę związaną z poniesieniem zbędnych kosztów oraz odwrócenia skutków wykonanych już robót budowlanych, w sytuacji, gdyby skarga okazała się zasadna. W ocenie Sądu kwestie finansowe inwestorów nie mają znaczenia dla skarżących, zatem zawarta we wniosku argumentacja w tym zakresie jest chybiona. W ocenie Sądu istnieje ryzyko, że w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi może dojść do powstania znacznej szkody, ale nie po stronie skarżących, a po stronie inwestorów, albowiem to na nich spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego. Jednakże inwestorzy prowadzając roboty przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, czynią to na własne ryzyko.
Należy podkreślić, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie podlega badaniu kwestia jego legalności, będzie ona bowiem stanowić przedmiot merytorycznego rozpoznania skargi.
Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.