Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 31 października 2025 r. Wojewoda Śląski, po rozpoznaniu odwołania skarżącej M. M. utrzymał w mocy decyzję Starosty B. nr [...] z dnia 26 czerwca 2024 r. orzekającą o zmianie decyzji
Wojewody Śląskiego z dnia 7 grudnia 2023 r. o udzieleniu inwestorowi - R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. - pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z kotłownią oraz garażem podziemnym i infrastrukturą towarzyszącą na dz. nr [...], gmina J. (obręb [...], jedn. ewid. [...] i o zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego, w zakresie budowy trzeciego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, powiększenia garażu podziemnego, bilansu terenu.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że wniosek o zmianę pozwolenia na budowę dotyczył decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 7 grudnia 2023 r., co do której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 21 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/GI 146/24, oddalił skargę M. M.. Organ przytoczył art. 35 ust. 1 oraz art. 36a ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 524) podkreślając, że zgodnie z art. 36a ust. 3 ww. ustawy, zakres kontroli organu administracji architektoniczno-budowlanej w niniejszej sprawie ograniczony jest tylko do rozwiązań projektowych objętych wnioskiem inwestora, które są rozwiązaniami nowymi lub zmienionymi - w stosunku do rozwiązań już zatwierdzonych zmienianą decyzją pierwotną, tj. w rozpatrywanym przypadku ostateczną i prawomocną decyzją Wojewody Śląskiego z dnia 7 grudnia 2023 r. Wskazał, że organ dokonując analizy przedłożonej przez inwestora dokumentacji projektowej zamiennej nie jest uprawniony do podważania tych elementów projektu budowlanego, które zostały zatwierdzone ostateczną decyzją (decyzją zmienianą) i nie ulegają modyfikacji.
Następnie organ podniósł, że z akt sprawy wynika, iż działka inwestycyjna o nr ewid. [...] położona w J. przy ul. [...] objęta jest postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej jako m.p.z.p.) podjętego uchwałą Rady Gminy J. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru gminy J. ograniczonego ulicami: [...], [...], [...], [...] i granicami z gminą J. oraz miastem B. (Dz. Urz. Woj. Śląskiego z [...] r. poz. [...]) zmienionego uchwałą Rady Gminy J. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. w zakresie jednostki A2MW (Dz. Urz. Woj. Śląskiego z [...] r. poz. [...]) i znajduje się na terenie oznaczonym w tym planie symbolem A2MW - co zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 m.p.z.p. oznacza teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu przez M. M. organ odwoławczy wskazał, że sprawdził zgodność założeń projektowych przyjętych przez inwestora w przedłożonym projekcie zamiennym z ustaleniami m.p.z.p., ze szczególnym uwzględnieniem parametrów dotyczących zasad kształtowania zabudowy i wskaźników zagospodarowania terenu dla jednostki terenowej o symbolu A2MW - zmienionych uchwałą Rady Gminy J. z dnia [...] r. Po przeprowadzeniu szczegółowej analizy dokumentacji projektowej Wojewoda Śląski potwierdził zgodność przedmiotowej inwestycji z m.p.z.p. Podniósł, że według planu miejscowego przeznaczenie podstawowe terenu to "zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna", a zatem objęta projektem zamiennym - budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego (nr A) z garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną – spełnia warunek zgodności z planem miejscowym. Co do pozostałych parametrów, również organ stwierdził zgodność z planem miejscowym; - wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, wg projektu wynosi 24,10% - a wg m.p.z.p. max. 40%; - wskaźnik intensywności zabudowy, wg projektu 0,51 - wg m.p.z.p. w przedziale od 0,05 do 0,80; - udział powierzchni biologicznie czynnej terenu w stosunku do całej powierzchni działki, wg projektu 52,39% - wg m.p.z.p. min. 30%; - wysokość zabudowy - wg projektu wysokość budynku A to 12,00 m (dwie kondygnacje nadziemne + poddasze użytkowe) - wg m.p.z.p. wysokość "dla budynków przeznaczenia podstawowego: do 2 kondygnacji nadziemnych plus poddasze użytkowe do 12,0 m"; - konstrukcja dachu – według projektu - dach dwuspadowy symetryczny o kącie nachylenia połaci dachowych wynoszących 31° - a według m.p.z.p. dla zabudowy przeznaczenia podstawowego: dachy dwuspadowe oraz wielospadowe o symetrycznym układzie głównych połaci dachowych i nachyleniu dachu od 12° do 40°.
W zakresie zapewnienia miejsc postojowych - wg projektu dla 55 lokali mieszkalnych na terenie działki inwestycyjnej przewidziano 74 miejsca postojowe (w tym 4 dla niepełnosprawnych) w jednokondygnacyjnym garażu podziemnym – a wg m.p.z.p. "wszystkie miejsca parkingowe oraz place manewrowe przewidziane do obsługi zabudowy, należy zlokalizować w ramach działek, na których te budynki są usytuowane", przy czym zgodnie z § 46 m.p.z.p. dla zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej ustala się minimalną ilość miejsc do parkowania w ilości - 1 stanowisko na jedno mieszkanie. W zakresie lokalizacji budynków na działce organ stwierdził, że spełniony jest warunek określony w m.p.z.p. dotyczący lokalizacji zgodnie z nieprzekraczalną linią zabudowy na rysunku planu.
Następnie Wojewoda Śląski stwierdził zgodność zamiennego projektu zagospodarowania terenu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i wskazał, że przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne nie narusza przepisów ww. rozporządzenia, w szczególności dotyczących usytuowania (§ 12), przesłaniania i nasłonecznienia (§ 13 i § 60), dostępu do drogi publicznej (§14), usytuowania placów zabaw (§ 40) czy warunków przeciwpożarowych (§ 271-273). Dodał, że z przedłożonego projektu wynika również, iż inwestor zapewnił warunki niezbędne do korzystania z obiektów przez osoby z niepełnosprawnością poprzez: umożliwienie dostępu do garażu i na wszystkie kondygnacje obiektu dźwigiem osobowym, usunięcie zarówno z budynków jak i z garażu barier architektonicznych w postaci progów, przewężeń oraz innych elementów mogących uniemożliwić poruszanie się po nim osobom z ograniczeniami. Ponadto na parterze każdego z budynków zaprojektowano lokal mieszkalny przystosowany dla osób z niepełnosprawnością, a w garażu przewidziano dla nich odpowiednio 4 miejsca parkingowe.
Podsumowując powyższe ustalenia organ stwierdził, że w niniejszej sprawie spełnione zostały wymogi zawarte w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz w art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Ponadto organ podniósł, że przedłożona dokumentacja projektowa jest kompletna i została wykonana i sprawdzona przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń, legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu zaświadczeniami o przynależności do właściwych izb samorządu zawodowego. Dołączono do niej także wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Poza tym inwestor złożył pod rygorem odpowiedzialności karnej, prawidłowo wypełnione oświadczenia o prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane – zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowalne.
W związku z tym organ podkreślił, że zgodnie z art. 35 ust. 4 w zw. z art. 36a Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymogów określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o udzieleniu pozwoleniu na budowę. W ocenie organu taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
W skardze wniesionej od powyższej decyzji, skarżąca M. M. podniosła zarzut braku; wszechstronnego rozpoznania sprawy przez organ, wyczerpującej analizy stanu faktycznego, całościowego zbadania stanu faktycznego oraz analizy zarzutów stawianych przez skarżącą, czym organ naruszył podstawowe zasady działania administracji zawarte w szczególności w art. 7, 7a Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez nieuwzględnienie interesu społecznego i interesu strony, a także zasady zaufania stron oraz poprzez naruszenie art. 77 K.p.a., tj. przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego i dokonanie oceny dowolnej.
Ponadto zarzuciła niezgodność zaskarżonej decyzji z obowiązującym od 1 kwietnia 2024 r. planem zagospodarowania dla Gminy J. uchwalonym uchwalą Rady Gminy opublikowaną w Dzienniku Urzędowym z dnia [...] r., poz. [...]. Podniosła, że budowa budynków do chwili obecnej nie została nawet rozpoczęta, a ponadto wskazała, że inwestycja ta z pewnością nie będzie odpowiadała przepisom o planowaniu ogólnym, które wejdą w życie od 1 stycznia 2026 r, ograniczającym możliwości zabudowy i tereny przeznaczone pod budowę.
Zarzuciła również, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia art. 35 i art. 36 Prawa budowlanego przez błędną ich wykładnię dopuszczającą do wydania pozwolenia budowlanego w niniejszej sprawie, oraz § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, co doprowadziło do wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję Starosty B..
Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obydwu instancji i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Uczestniczka postępowania – R. Spółka Akcyjna w G. – reprezentowana przez pełnomocnika – wniosła o oddalenie skargi. W całości podzieliła twierdzenia i wnioski Wojewody Śląskiego zawarte w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje;
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), zwanej dalej P.p.s.a. określa, jakie naruszenia prawa stanowią podstawę uwzględnienia skargi.
W konsekwencji przeprowadzenia kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż przy wydaniu tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Śląskiego o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty B. z dnia 26 czerwca 2024 r. orzekającej o zmianie decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 7 grudnia 2023 r. o udzieleniu inwestorowi - R. Sp. z o.o. z siedzibą w G. - pozwolenia na budowę dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z kotłownią oraz garażem podziemnym i infrastrukturą towarzyszącą na dz. nr ew. [...], gmina J. i o zatwierdzeniu zamiennego projektu budowlanego, w zakresie budowy trzeciego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, powiększenia garażu podziemnego, bilansu terenu.
Podkreślenia zatem wymagało, że zgodnie z art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r. poz. 524), istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego lub innych warunków decyzji o pozwoleniu na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.
Według zaś art. 36a ust. 3 cytowanej ustawy, w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany.
W związku z tym, zakres kontroli organu administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie dotyczącej zmiany pozwolenia na budowę, ograniczony jest tylko do rozwiązań projektowych objętych wnioskiem inwestora, które są rozwiązaniami nowymi lub zmienionymi - w stosunku do rozwiązań już zatwierdzonych zmienianą decyzją pierwotną, tj. w niniejszej sprawie - ostateczną decyzją Wojewody Śląskiego z dnia 7 grudnia 2023 r.
Wobec tego organ, dokonując analizy przedłożonej przez inwestora dokumentacji projektowej zamiennej, nie jest uprawniony do ponownej kontroli tych elementów projektu budowlanego, które zostały już zatwierdzone ostateczną decyzją, tj. decyzją zmienianą i które nie ulegają modyfikacji.
Według materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w niniejszej sprawie, zakres zmian w projekcie zamiennym dotyczy budowy na działce o nr ewid. [...] trzeciego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, tj. budynku A, powiększenia garażu podziemnego oraz zmiany w bilansie terenu.
W wyniku prawidłowego zastosowania art. 35 ust. 1 w zw. z art. 36a ust. 1 i 3 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu projektu zamiennego, organ administracji architektoniczno-budowlanej stwierdził zgodność projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletność projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10 Prawa budowlanego, a także posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych i przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego.
Organ odwoławczy również potwierdził zgodność założeń projektowych w projekcie zamiennym z ustaleniami m.p.z.p., według którego, przeznaczenie podstawowe terenu to zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna. Prawidłowo zatem organ ten ustalił, że objęta projektem zamiennym - budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego (nr A) z garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną – spełnia warunek zgodności z planem miejscowym.
W wyniku prawidłowej analizy dokumentacji projektowej Wojewoda Śląski potwierdził zgodność przedmiotowej inwestycji z m.p.z.p. również co do pozostałych parametrów, takich jak; wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, wskaźnik intensywności zabudowy, udział powierzchni biologicznie czynnej terenu w stosunku do całej powierzchni działki, wysokość zabudowy, konstrukcja dachu, ilość miejsc parkingowych, lokalizacja budynku na działce uwzględniająca nieprzekraczalną linię zabudowy. Szczegółowe ustalenia w tym zakresie organ zawarł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższych ustaleń, zasadnie stwierdził organ w zaskarżonej decyzji, że zrealizowany został wymóg zawarty w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego. Według tego przepisu, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu.
Ponadto prawidłowo organ wskazał, że przedmiotowy projekt zamienny spełnia również wymogi wynikające z przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm.), gdyż przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne nie narusza przepisów tego rozporządzenia, w szczególności dotyczących usytuowania (§12), przesłaniania i nasłonecznienia (§ 13 i § 60), dostępu do drogi publicznej (§14), usytuowania placów zabaw (§ 40) czy warunków przeciwpożarowych (§ 271-273).
W związku z tym, zasadnie podniósł organ w zaskarżonej decyzji, że w niniejszej sprawie zrealizowany został warunek określony w art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego dotyczący zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dokumentacyjnego wynika również, że organ zawarł w zaskarżonej decyzji prawidłowe stwierdzenia dotyczące spełnienia wymogów określonych w art. 35 ust. 1 pkt 3 i pkt 3a oraz pkt 4 i 4a Prawa budowlanego tj., że przedłożona dokumentacja projektowa jest kompletna i została wykonana i sprawdzona przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, należące do właściwych izb samorządu zawodowego oraz dołączono do niej wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia. Ponadto inwestor złożył pod rygorem odpowiedzialności karnej, prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane – zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowalne.
Z powyższych ustaleń wynika zatem, że zasadnie organ zawarł w zaskarżonej decyzji stwierdzenia sprowadzające się do tego, iż w przedmiotowej sprawie zaistniały podstawy do wydania decyzji zgodnej z wnioskiem inwestora.
Na podstawie bowiem art. 35 ust. 4 w zw. z art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, organ administracji architektoniczno-budowlanej jest zobligowany do wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.
Nie zasługiwały natomiast na uwzględnienie zarzuty skargi, w tym dotyczące niezgodności zaskarżonej decyzji z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego oraz zarzut dokonania przez organ wadliwych ustaleń poprzez brak całościowego zbadania stanu faktycznego oraz pominięcie analizy argumentów strony skarżącej, a także zarzut nieuwzględnienia interesu społecznego i interesu strony.
Odnosząc się do powyższych zarzutów wskazać należało, że nie zaistniały podstawy do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Decyzje te zostały bowiem wydane – co wynika z przedstawionej wyżej oceny Sądu - na skutek wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, dokonanego na podstawie prawidłowej analizy dokumentacji projektowej i przy uwzględnieniu aktualnych unormowań miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także w wyniku prawidłowej wykładni i zastosowania przepisów ustawy Prawo budowlane oraz przepisów wykonawczych.
Ponadto – jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym - poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu, interesów osób trzecich, dotyczy oceny z zakresu przestrzegania przepisów prawa obowiązujących w budownictwie, w szczególności odnoszących się do wymagań techniczno – budowlanych. Natomiast przedmiotowa decyzja o zmianie pozwolenia na budowę – jak już była o tym mowa wyżej - nie wykazuje sprzeczności z tymi wymaganiami.
W wyniku kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji stwierdzić należało, że decyzje te zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania, w szczególności spełniającego warunki określone w art. 7, art. 77 i art. 80 oraz art. 107 § 3 K.p.a.
W związku z tym, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skargę należało oddalić.