Uzasadnienie
M.C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] nr [...]. Decyzją tą organ I instancji nałożył na skarżącego karę pieniężną w kwocie [...] zł, na którą składała się kara w kwocie [...] zł za wykonywanie transportu drogowego bez licencji oraz kara w kwocie [...] zł za wykonywanie przewozu drogowego po drogach krajowych bez uiszczenia opłaty drogowej. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2009 r. sygn., akt II SA/Gl 199/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji w częściach orzekających o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej powyżej kwoty [...] zł uznając, że w toku postępowania nie wykazano, aby przejazd wykonywany przez skarżącego mógł być zakwalifikowany jako transport drogowy w rozumieniu ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., nr 125, poz. 874 ze zm.).
Uchylając decyzję w części Sąd nie zawarł w sentencji wyroku rozstrzygnięcia dotyczącego oddalenia skargi w stosunku do tych postanowień decyzji, które oceniono jako prawidłowe. Odpis wyroku został doręczony Dyrektorowi Izby Celnej w K. w dniu [...].
Wnioskiem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w K. zwrócił się do Sądu o uzupełnienie wyroku z tego względu, że nie orzeczono o całości skargi. W podstawie prawnej wniosku powołano się na przepis art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje
Przepis art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że strona może w terminie 14 dni od doręczenia wyroku zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeśli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które wedle przepisów ustawy winien był zamieścić z urzędu. Bezsporne jest, że w wyroku z dnia 18 czerwca 2009 r. Sąd nie zamieścił rozstrzygnięcia o tym żądaniu skargi, które uznał za bezzasadne, a które zawierało żądanie uchylenia decyzji w części orzekającej na nałożeniu kary w wysokości [...] zł za wykonywanie przewozu drogowego bez opłaty za przejazd po drogach krajowych. Sytuacja ta spełnia przesłankę z art. 157 § 1 ustawy i czyni wniosek strony zasadnym. Zachowany został także termin do złożenia wniosku. Z tego względu Sąd orzekł o uzupełnieniu wyroku w sposób opisany w sentencji.
Oddalenie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. w tej części, w jakiej dotyczyła ona nałożenia kary w kwocie [...] zł za wykonywanie przewozu bez opłaty za ten przewóz znajduje swoje uzasadnienie w art. 42 ustawy o transporcie drogowym. Jakkolwiek nie wykazano, aby skarżący wykonywał transport lub niezarobkowy przewóz drogowy, to jednak poruszał się po drodze publicznej pojazdem o masie całkowitej [...] kg. Przejazd taki nie jest zwolniony z rygorów ustawy. Do przewozów wykonywanych przez podmioty nie będące przedsiębiorcami, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące niezarobkowego przewozu drogowego (art. 3 ust. 2 pkt 3 ustawy). Nie wykonując przewozu w ramach prowadzonej działalności ani w związku z działalnością gospodarczą, skarżący winien być na gruncie ustawy traktowany jako osoba wykonująca przewóz a nie będąca przedsiębiorcą. W tym zakresie istotne znaczenia ma przepis art. 42 ustawy o transporcie drogowym.
Przewiduje on, że każdy, kto wykonuje na terytorium RP przewóz drogowy, zobowiązany jest do uiszczania opłaty za przejazd pojazdu samochodowego po drogach krajowych. Niezarobkowy przewóz drogowy jest przypadkiem przewozu drogowego, jego wykonywanie przez osoby nie będące przedsiębiorcami także podlega wobec powyższego opłacie. Wyłączenia spod tego obowiązku przewidziane w art. 42 ust. 1 dotyczą m. in. pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej poniżej 12 ton. Samochód skarżącego, zgodnie z danymi ujawnionymi w dowodzie rejestracyjnym, ma dopuszczalną masę całkowitą równą [...], nie korzysta zatem ze zwolnienia o jakim mowa w art. 42 ust. 1 pkt 5 ustawy. Nie było kwestionowane, że skarżący nie uiścił opłaty za wykonywany przejazd po drodze krajowej. Fakt ten uzasadnia nałożenie kary w wysokości określonej w pkt 4.1 załącznika do ustawy, wynoszącej [...] zł. i w konsekwencji oddalenie skargi w tym zakresie.
Mając na względzie podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 w związku z art. 157 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.