Uzasadnienie
W dniu 29 lipca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) G. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...]z dnia [...] r., nr [...] uchylającą decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., znak: [...] i orzekającą o wniesieniu sprzeciwu wobec zamiaru budowy tymczasowego obiektu budowlanego – kontenera handlowego na terenie działek nr 1, 2, 3 i 4 k.m. 45, obręb Dz. Li. przy ul. [...] w K..
W skardze tej zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu przeprowadzenia kontroli sądowej pod względem zgodności z prawem działań organów administracji, zakończonych zaskarżonym rozstrzygnięciem. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przedmiotowy obiekt pełni przede wszystkim funkcję zaplecza socjalnego budowy. W obiekcie tym składowana jest czasowo dokumentacja budowy, prowadzone są narady i spotkania, urzędują kierownicy i inspektor nadzoru inwestorskiego oraz pozostawiana jest odzież i drobne sprzęty robocze. Wobec czego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwiłoby pełnienie tej funkcji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Przede wszystkim wskazać należy, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. W rzeczywistości problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).
W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy aktu administracyjnego, którym organ administracji architektoniczno-budowlanej wniósł sprzeciw wobec zgłoszonego zamiaru budowy tymczasowego obiektu budowlanego (kontenera handlowego). Decyzja o wniesieniu sprzeciwu ani nie przyznaje uprawnień, ani nie nakłada na nikogo obowiązku. Charakter prawny takiej decyzji jest najbardziej zbliżony do rozstrzygnięć odmownych, gdyż decyzja o wniesieniu sprzeciwu wobec zamiaru budowy tymczasowego obiektu budowlanego oznacza, że jej adresat będzie musiał powstrzymać się od budowy obiektu objętego zgłoszeniem. Z faktu wstrzymania wykonania takiej decyzji nie można by wyprowadzić uprawnienia skarżącego do realizacji objętego postępowaniem obiektu budowlanego. Uprawnienie takie dawałoby tylko korzystne dla skarżącego orzeczenie co do meritum (przez uchylenie decyzji organów obu instancji), którego wydanie w postępowaniu wpadkowym (zabezpieczającym) nie jest możliwe.
W świetle powyższego, wobec faktu, że decyzja ta nie podlega wykonaniu, brak jest możliwości wstrzymania jej wykonania. W związku z czym wniosek skarżącego podlegał oddaleniu przy uwzględnieniu treści art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.