Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 lipca 2026 r. J. P. (dalej: skarżący) i A. K., reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 lipca 2026 r. nr SKO.OS/41.9/456/2026/9339/KS w przedmiocie odpadów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na podstawie art. 64b § 1 P.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć interes prawny w złożeniu skargi, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością.
Jak podkreśla się w orzecznictwie, podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Gl 1532/20; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 378/21).
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że A. K. nie był stroną postępowania, w którym została wydana zaskarżona decyzja.
Podkreślenia wymagało, że decyzją organu I instancji - Prezydenta Miasta S. z dnia 28 kwietnia 2026 r. nr. [...] nakazano spółce "C." Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w S. usunięcie odpadów z działki nr [...] obręb [...] położonej w S. przy ul. [...]. Przedmiotowa działka jest w użytkowaniu wieczystym skarżącego J.P. i w związku z tym zarówno decyzję organu I instancji jak i II instancji doręczono jego pełnomocnikowi. Natomiast A. K. nie występował w powyższym postępowaniu administracyjnym jako strona i nie były mu doręczane decyzje. Z pisma z dnia 24 sierpnia 2026 r. wynika, że istnienie legitymacji skargowej A. K., jego pełnomocnik wywodzi z tego, iż wyżej wymieniony jest użytkownikiem wieczystym innej działki niż działka, której dotyczył nakaz usunięcia odpadów, będący przedmiotem sprawy. Okoliczność ta, podobnie jak i podniesiony przez pełnomocnika argument, że na działce A. K. również ma miejsce nielegalne składowanie odpadów, nie uzasadnia stwierdzenia, że ma on interes prawny w zakresie wniesienia sprzeciwu w tej sprawie.
Jak już bowiem była o tym mowa wyżej - interes prawny w złożeniu skargi i – odpowiednio – sprzeciwu, jest rozumiany jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością. W niniejszej sprawie – w odniesieniu do A. K. - związek taki nie istnieje, gdyż przedmiotowa decyzja nie dotyczy jego praw ani obowiązków.
Wobec tego, z uwagi na brak legitymacji skargowej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a., należało odrzucić sprzeciw wyżej wymienionego.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.