Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia z dnia 23 maja 2013 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie dwóch odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
Jednocześnie skarżącej doręczono odpis zarządzenia z dnia 23 maja 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W zarządzeniu tym wskazano, że wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 6 czerwca 2013 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 13 czerwca 2013 r. (czwartek – dzień roboczy), skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie uzupełniła natomiast braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie P.p.s.a. Przepis art. 57 § 1 w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Odpisami takimi mogą być uwierzytelnione fotokopie, bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi, Sąd wezwał skarżącą do jego usunięcia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. jej odrzuceniem. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanego obowiązku z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie nadesłała odpisów skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.