Uzasadnienie
Decyzją z dnia 17 listopada 2008 r. Nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy E. K. odroczenia terminu rozbiórki i czasowego użytkowania obiektu budowlanego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej, zlokalizowanego na terenie działki nr 209 w B. gmina K.. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 2, art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) oraz art. 39 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 39 poz. 229 ze zm.).
E. K. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jednocześnie wstrzymania jej wykonania. Wskazała ona, iż w przypadku wykonania decyzji zostanie wyrządzona jej znaczna szkoda moralna i materialna oraz nastąpią trudne do odwrócenia skutki z uwagi na fakt pozbawienia jej i jej rodziny miejsca do letniego wypoczynku oraz narażenia na poniesienie wysokich kosztów związanych z dokonaniem rozbiórki przedmiotowego obiektu, będącego jej dorobkiem. Ponadto wyjaśniła, iż obiekt, który ma być rozebrany nie stanowi w jej ocenie dla nikogo zagrożenia i nie grozi katastrofą budowlaną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 czerwca 2000 r. nr [...] nakazano E. K. rozbiórkę obiektu budowlanego pełniącego funkcję letniskową, zlokalizowanego na działce nr 209 położonej w B. gmina K.. E. K. złożyła wniosek odroczenia terminu rozbiórki i zezwolenie na czasowe użytkowanie obiektu budowlanego. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją odmówiono skarżącej odroczenia wykonania rozbiórki i zezwolenia na czasowe użytkowanie obiektu budowlanego. Zaskarżona decyzja, jako akt odmowny, nie kwalifikuje się do wykonania, stąd wstrzymanie jej wykonania nie jest możliwe. Przedmiotem ochrony tymczasowej przewidzianej w art. 61 cytowanej ustawy, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Decyzja o odmowie odroczenia wykonania nakazu rozbiórki pozbawiona jest cech wykonalności, a zatem jej wstrzymanie nie jest ani możliwe, ani nie może spowodować skutku oczekiwanego przez skarżącą tj. wstrzymania nakazu rozbiórki obiektu. Uzasadnienie złożonego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji odnosi się w istocie do przesłanek wstrzymania decyzji rozbiórkowej, która w niniejszej sprawie nie podlega kontroli Sądu.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek.