Uzasadnienie
Decyzją z dnia 10 grudnia 2008 r., Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 8 sierpnia 2008 r., nr UA-VI/7353/420/08, w sprawie zmiany decyzji Prezydenta Miasta z dnia 25 kwietnia 2005 r., nr UA-VI/7353/206/05 dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. Powstańców Warszawy 35a w S., zmienionej decyzją z dnia 13 września 2007 r., nr UA-VI/7353/440/07 w zakresie określonym w projekcie zamiennym, którą to decyzją zatwierdzono projekt zamienny i udzielono A. J. pozwolenia na budowę w zakresie przewidzianym projektem zamiennym.
W. B., będący właścicielem sąsiedniej nieruchomości, wniósł skargę na powyższą decyzję, podnosząc zarzuty naruszenia art. 35 ust 1 pkt. 1 oraz art. 36a ust.1 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj.: Dz.U. z 2006r m 156 poz. 1118 ze zm.), wobec sprzeczności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oraz naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 3 i art. 39 ust. 3 Prawa budowlanego i art. 106 § 5 k.p.a., przez wydanie pozwolenia na budowę, mimo braku wymaganego po stanowienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, zawierającego opinię dotyczącą inwestycji.
Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej wykonanie w razie rozpoczęcia kosztownych prac inwestycyjnych spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przepis art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) stanowi, iż w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi. W przypadku oddalenia skargi kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora. W sprawach kaucji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o zabezpieczeniu roszczeń. Norma powyższa ma na celu zabezpieczenie pokrycia szkód inwestora, związanych ze wstrzymaniem procesu inwestycyjnego wskutek wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Z powyższych przepisów, zdaniem Sądu, wynika, iż wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę ma na celu zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków dotykających skarżącego, a nie inwestora. Celem unormowania przewidzianego w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest ochrona przed skutkami decyzji takich osób, dla których jej wydanie wiąże się ze skutkami trudnymi do odwrócenia lub znaczną szkodą, a które nie mają wpływu na jej wykonanie. Inwestor mając świadomość zaskarżenia decyzji i możliwości jej uchylenia, sam winien ocenić ryzyko związane z rozpoczęciem procesu inwestycyjnego. Inwestora mogą dotknąć skutki realizacji decyzji o pozwoleniu na budowę w postaci poniesienia znacznych kosztów lub trudnych do odwrócenia skutków, od niego to jednak wyłącznie zależy, czy rozpocznie realizację robót przez rozpatrzeniem skargi.
Ingerencja Sądu nie jest w takiej sytuacji potrzebna do uchronienia tej strony postępowania przed niebezpieczeństwem, o którym jest mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżący winien we wniosku wykazać zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykazanie to nie może ograniczać się do powtórzenia treści przepisu, lecz winno odnosić się do konkretnych zdarzeń, świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Skarżący nie wskazał i nie uprawdopodobnił jakichkolwiek okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia mu znacznej szkody albo spowodowania dla niego trudnych do odwrócenia skutków wskutek wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.