Uzasadnienie
M. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 6 maja 2024 r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego.
Postanowieniem z 2 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Gd 693/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę.
Skarżąca złożyła zażalenie na tak wydane postanowienie, zgodnie z pierwotnym pouczeniem w jego treści.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału ponownie doręczono skarżącej postanowienie z 2 sierpnia 2024 r. z prawidłowym pouczeniem o możliwości i terminie wniesienia skargi kasacyjnej.
Po rozpatrzeniu wniosku skarżącej o ustanowienie adwokata do wniesienia skargi kasacyjnej, postanowieniem z 14 listopada 2024 r., sygn. akt SPP/Gd 99/24, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku przyznał wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Przepis art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – dalej jako p.p.s.a., stanowi, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Art. 194 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- 2) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3;
- 3) umorzenie postępowania;
- 4) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 5) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 6) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- 7) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
- 8) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 9) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 10) odrzucenie zażalenia;
- 11) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 12) ukaranie grzywną.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazania wymaga, że skarżone postanowienie z 2 sierpnia 2024 r. wydane zostało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a zatem zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. przysługuje od niego skarga kasacyjna. Skarżąca została jednak omyłkowo poinformowana o przysługującym jej zażaleniu, które też w konsekwencji wniosła. Jednakże w dalszej kolejności - pismem z 20 sierpnia 2024 r. Sąd, doręczając skarżącej ponownie postanowienie z 2 sierpnia 2024 r. poinformował ją, że przysługuje od niego skarga kasacyjna, umożliwiając jej tym samym wniesienie prawidłowego środka zaskarżenia. Jednocześnie, na wniosek skarżącej zostało jej przyznane prawo pomocy, polegające na ustanowieniu na jej rzecz adwokata z urzędu.
W konsekwencji, zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 2 sierpnia 2024 r., jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu.
Z tych względów na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji.