Uzasadnienie
R. H. (dalej jako: "strona wnosząca sprzeciw") reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 6 maja 2026 r. nr SKO Gd/3655/25 w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z 29 czerwca 2026 r. wezwano pełnomocnika strony wnoszącej sprzeciw do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu, przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony wnoszącej sprzeciw przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Ponadto zarządzeniem z tego samego dnia wezwano pełnomocnika strony wnoszącej sprzeciw do uiszczenia wpisu sądowego od sprzeciwu w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Oba wezwania doręczone zostały pełnomocnikowi R. H. w dniu 1 lipca 2026 r., jednak pozostały one bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Sprzeciw podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 64a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2026 r. poz. 143) - dalej jako "p.p.s.a.", od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednak strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Do sprzeciwu tego, stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie przy tym do treści art. 35 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§ 1).
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem, który ma zastosowanie w tym przypadku, jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jak wynika z akt sprawy sprzeciw został wniesiony w imieniu strony wnoszącej sprzeciw przez pełnomocnika będącego radcą prawnym. W związku z tym pełnomocnik został wezwany do uzupełniania braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony wnoszącej sprzeciw przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 1 lipca 2026 r. Ustawowy termin na usunięcie braku formalnego sprzeciwu upływał w dniu 8 lipca 2026 r. i termin ten upłynął bezskutecznie, gdyż wezwanie do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu pozostało bez odpowiedzi.
W sprawie ziściła się również inna podstawa odrzucenia sprzeciwu, związana z nieuiszczeniem wpisu sądowego od sprzeciwu w ustawowym terminie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z § 3 cyt. wyżej przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do sprzeciwu, zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony wnoszącej sprzeciw został wezwany nie tylko do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, ale też do uiszczenia należnego wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Również i ten obowiązek nie został wykonany w ustawowym terminie, który upłynął 8 lipca 2026 r.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji.