Uzasadnienie
A. Spółka z o.o. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z 10 maja 2026 r. (nadaną w dniu 11 maja 2026 r.) na decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. z dnia 24 marca 2026 r. nr 129/2026 w sprawie kary pieniężnej z zakresu nadzoru weterynaryjnego.
W odpowiedzi na skargę z 9 czerwca 2026 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Organ wyjaśnił, że w dniu 24 marca 2026 r. wydał zaskarżoną decyzję i doręczono ją Skarżącej Spółce w dniu 2 kwietnia 2026 r. W dniu 3 kwietnia 2026 r. Spółka wniosła odwołanie od powyższej decyzji, które w tym samym dniu przekazano do organu odwoławczego, tj. Pomorskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Gdańsku. Decyzją z 2 czerwca 2026 r. nr 8/2026 organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. z 24 marca 2026 r. nr 129/2026. A zatem w momencie wniesienia skargi z 11 maja 2026 r. rozstrzygnięcie organu II instancji nie zostało jeszcze wydane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Z przytoczonych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie orzeczenie (decyzja, postanowienie) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a więc orzekający na skutek wniesienia odwołania. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5a – przyp. Sądu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skoro warunkiem sensu stricto skutecznego złożenia skargi jest jej wniesienie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu, a przepisy nie przewidują możliwości konwalidacji takiej skargi, to jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (T. Woś, M. Romańska [w:] H. Knysiak-Sudyka, T. Woś, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 58). W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie bezspornie Skarżąca Spółka zaskarżyła decyzję wydaną przez Powiatowego Lekarza Weterynarii, a zatem decyzję organu I instancji, od której przysługiwało odwołanie. Skarżąca skorzystała z przysługującego jej prawa do wniesienia odwołania i uczyniła to w dniu 3 kwietnia 2026 r. Jednakże Skarżąca nie zaczekała na decyzję organu odwoławczego (która mogłaby zostać zaskarżona do sądu administracyjnego) i wniosła skargę przedwcześnie na decyzję organu I instancji, co czyni jej skargę niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3.