Uzasadnienie
K. K. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 440/17, mocą którego utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 października 2017 r. o odmowie przyznania K. K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy oprawnego.
Rozpoznając wniesione zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
- 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) (uchylony);
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy nie zostały ujęte w tym katalogu i brak jest przy tym innego przepisu ustawy wskazującego na możliwość wniesienia zażalenia na takie postanowienie.
Postanowienia te wydawane są na podstawie art. 260 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 260 tej ustawy rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy (§ 1). W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Aktualne brzmienie art. 260 wskazuje, że na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1195/16, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżenia wydanego na podstawie art. 260 § 1 postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zmianie lub utrzymaniu w mocy postanowienia (zarządzenia) referendarza sądowego z zakresu prawa pomocy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt II FZ 657/16, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jeżeli ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje (w określonych sytuacjach) wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie zaś z treścią art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl art. 178 tej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie wniesione przez K. K.