Uzasadnienie
Wnioskiem z 24 października 2018r., M. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, utrzymują się ze świadczeń emerytalnych w wysokości 1178,69 zł i 903 zł. Posiadają gospodarstwo rolne o pow. 6,5 ha, wydzierżawione synowi za 100 kg ziemniaków rocznie. Stałe wydatki stanowią zakup opału 2000 zł na rok, energia elektryczna 250 zł co 2 m-ce, opłata za wodę i ścieki 59 zł miesięcznie, telewizja 25 zł, paliwo 150 zł miesięcznie, telefon 25 zł miesięcznie, leczenie stałe żony 300 zł i leczenie wnioskodawcy 200 zł. Oświadczył skarżący, że nie posiada oszczędności, a z bieżących dochodów nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszej sprawy, w tym ustanowienia adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego wyroku.
Do wniosku dołączone zostały dokumenty potwierdzające sytuację finansową wnioskodawcy.
Referendarz sądowy rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej p.p.s.a.), strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
W tym miejscu należy zauważyć, iż w obrocie prawnym funkcjonuje prawomocne postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2018 r. przyznające skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe skutkuje tym, że skarżący jest już zwolniony od wszystkich kosztów sądowych, które mogą powstać w sprawie niniejszej - w tym również i wpisu od skargi kasacyjnej.
W tej sytuacji należało zatem uznać, iż rozpoznanie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne, co w rezultacie prowadzi do umorzenia postępowania w zakresie rozpoznania wniosku w tej części na podstawie art. 249a p.p.s.a, o czym orzeczono w pkt 1 niniejszego postanowienia.
Rozpoznaniu podlega jedynie wniosek w części ubiegania się przez skarżącego o ustanowienie dla niego adwokata w niniejszej sprawie.
Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu sądowym zasady ponoszenia przez strony tego postępowania kosztów związanych z ich w nim udziałem, wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Udzielenie prawa pomocy w najszerszym zakresie dopuszczalne jest w sytuacji niemożności poniesienia przez stronę jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie ocenie podlega czy M. P. znajduje się w sytuacji, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów zainicjowanego przez siebie postępowania. Analizując przedstawione przez skarżącego dokumenty dotyczące jego sytuacji finansowej uznał referendarz, że w chwili obecnej skarżący nie dysponuje środkami, które mógłby przeznaczyć na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika.
Z podanych względów referendarz orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 249a P.p.s.a.