Uzasadnienie
J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 16 lutego 2026 r., nr SKO Gd/5329/25, którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta Kwidzyna z 3 listopada 2025 r. nr 3607/2025 – decyzją tą odmówiono przyznania skarżącemu zasiłku okresowego z powodu niepełnosprawności, jako przyczynę podając niespełnienie kryterium dochodowego.
Skarga została oddalona wyrokiem z dnia 27 maja 2026 roku. Wyrok nie jest prawomocny.
W dniu 3 lipca 2026 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta Kwidzyna z 3 listopada 2025 r. nr 3607/2025. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w sprawie zachodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż odmowa przyznania świadczeń powoduje zagrożenie dla zdrowia i życia skarżącego, skutkuje niemożnością zakupu leków, opłacenia terapii i rehabilitacji.
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2026 r. wydanym w tej sprawie Sąd odrzucił sporządzoną osobiście skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wskazać na wstępie należy, że na obecnym etapie postępowania (po wydaniu wyroku oddalającego skargę, ale przed jego uprawomocnieniem się i złożeniem skutecznej skargi kasacyjnej) właściwym do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji pozostaje wojewódzki sad administracyjny. Postanowienie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.), przy czym orzekanie w tym przedmiocie przez Sąd jest również możliwe po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji. Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu traci moc dopiero z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W niniejszej sprawie zapadły 27 maja 2026 r. wyrok nie uzyskał jeszcze przymiotu prawomocności, stąd nie ma przeszkód, aby rozpatrzyć złożony w niniejszej sprawie wniosek.
Jednocześnie, z uwagi na brak skargi kasacyjnej nie było podstaw do przekazania powyższego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (zob. uchwała 7 sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07).
Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku skarżącego wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W kontekście tego, że skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 16 lutego 2026 r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta Kwidzyna z 3 listopada 2025 r. o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku okresowego należy wyjaśnić, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a zatem akty zobowiązujące, ustalające dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, akty na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz akty, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12 - wszystkie orzeczenia przywołane w niniejszym uzasadnieniu są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021). Przez wykonanie aktu należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Przymiot wykonalności mają zasadniczo akty wywołujące skutki materialnoprawne, nakładające na adresata określone obowiązki bądź przyznające uprawnienia (por. T. Woś, w: T. Woś, H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 560-562; postanowienie NSA z 8 stycznia 2015 r., II OZ 1376/14). Zaskarżona do Sądu decyzja jako decyzja utrzymująca w mocy akt odmowny oraz decyzja organu pierwszej instancji jako akt odmowny – odmawiający przyznania skarżącemu zasiłku - nie podlegają wykonaniu i nie wymagają wykonania w przytoczonym wyżej rozumieniu.
Przy czym przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie – w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy zatem akt administracyjny pozwoli zakwalifikować się do wykonania, a więc nie każdy będzie wymagał wykonania (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1376/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przymiotu wykonalności nie będą miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2019).
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.