Uzasadnienie
Decyzją z dnia 6 stycznia 2010 r. Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 12 sierpnia 2009 r. Nr [...] ulica w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ulicy O. – etapu Ia, obejmującego budowę układu drogowego wraz z kanalizacją deszczową i oświetleniem oraz przebudowę sieci wodociągowej na terenie działek Nr [...] w G.. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i 82 ust. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.)
A. J. wniosła skargę na powyższą decyzję domagając się jej uchylenia. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia art. 24 k.p.a., art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz błędu w ustaleniach faktycznych i nierozpoznania istoty sprawy. Skarżąca wskazała, iż jest właścicielką nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] sąsiadującej z działkami, na których ma być realizowana inwestycja. Zatwierdzony projekt budowlany przewiduje wykonanie od podstaw kanalizacji deszczowej w celu odwodnienia ulicy [...] oraz chodników. Projekt ten nie uwzględnia natomiast rozwiązań umożliwiających przyłączenie do kanalizacji deszczowej nieruchomości sąsiednich, w tym nieruchomości skarżącej. Nie uwzględnia on zatem zbiorowych potrzeb ludności polegających na możliwości korzystania z miejskiej kanalizacji deszczowej.
Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż jej wykonanie spowoduje powstanie ogromnych kosztów i trudnych do odwrócenia skutków – polegających na wykonaniu kosztownych urządzeń infrastruktury podziemnej, które nie będą spełniały przeznaczonej im roli.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł jej oddalenie i zakwestionował zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, zarzucając, iż skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Organ wskazał, iż projektowana kanalizacja deszczowa ma na celu wyłącznie odwodnienie projektowanej ulicy Orłowskiej, nie stanowi ona instalacji służącej do odwodnienia terenu i poszczególnych działek położonych w sąsiedztwie inwestycji. Nadto Wojewoda Pomorski wskazał, iż zgodnie z dokumentacją projektową na wysokości działek skarżącej zostały zlokalizowane 2 studnie rewizyjne na kanale deszczowym, które mogą być miejscem ewentualnego podłączenia, a w przypadku zamiaru dokonania takiego podłączenia skarżąca winna wystąpić z wnioskiem do Zarządu Dróg i Zieleni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący winien we wniosku wykazać istnienie przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia jej znacznej szkody i nie sprecyzowała jej wysokości oraz nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa spowodowania dla niej skutków trudnych do odwrócenia. Projekt kanalizacji przewiduje istnienie studni rewizyjnej [...] o rzędnych 12,88/9,50 położonej naprzeciwko nieruchomości skarżącej przy ul. [...], a pismo Zarządu Dróg i Zieleni z dnia 19 października 2009 r., potwierdza możliwość dokonania podłączenia odwodnienia nieruchomości skarżącej do miejskiej sieci kanalizacji deszczowej (dowód: Plan zagospodarowania terenu plansza zbiorcza k. 174 akt administracyjnych organu I instancji, kserokopia pisma Zarządu Dróg i Zieleni z dnia 19 października 2009 r. k. 9,10)
Argumenty skarżącej dotyczące powstania szkód i negatywnych trudnych do odwrócenia skutków po stronie Gminy nie zasługują na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, przewidziana w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucja wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę ma na celu zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowaniu trudnych do odwrócenia skutków dotykających skarżącego, a nie inwestora.
Z unormowania art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.) wynika, iż w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję o pozwoleniu na budowę, wstrzymanie wykonania tej decyzji na wniosek skarżącego, sąd może uzależnić od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora z powodu wstrzymania wykonania decyzji. W przypadku uznania skargi za słuszną w całości lub w części kaucja podlega zwrotowi. W przypadku oddalenia skargi kaucję przeznacza się na zaspokojenie roszczeń inwestora. W sprawach kaucji stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o zabezpieczeniu roszczeń. Norma powyższa ma na celu zabezpieczenie pokrycia szkód inwestora, związanych ze wstrzymaniem procesu inwestycyjnego wskutek wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę.
W ocenie Sądu, analiza unormowania art. 35a Prawa budowlanego w związku z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prowadzi do wniosku, iż celem wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę winna być ochrona przed skutkami decyzji takich osób, dla których jej wydanie wiąże się ze skutkami trudnymi do odwrócenia lub znaczną szkodą, a które nie mają wpływu na jej wykonanie. Inwestor mając świadomość zaskarżenia decyzji i możliwości jej uchylenia, sam winien ocenić ryzyko związane z rozpoczęciem procesu inwestycyjnego. Inwestora mogą dotknąć skutki realizacji decyzji o pozwoleniu na budowę w postaci poniesienia znacznych kosztów lub trudnych do odwrócenia skutków, od niego to jednak wyłącznie zależy, czy rozpocznie realizację robót przed rozpatrzeniem skargi. Ingerencja Sądu nie jest w takiej sytuacji potrzebna do uchronienia tej strony postępowania przed niebezpieczeństwem, o którym jest mowa w art. 61 § 3 Praw a o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniesione przez skarżącą argumenty dotyczące ewentualnych kosztów i skutków dotyczących inwestora nie uzasadniają zatem wstrzymania wykonania decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił wniosek na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.