Uzasadnienie
Decyzją z 22 listopada 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z 9 lipca 2010 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie nawanialni kontaktowej na gazociągu średniego ciśnienia na terenie kopalni D. na działce nr [...] w K. gm. K. Rozpatrując odwołanie Z. C. Kolegium wskazało, że stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) zwanej dalej ustawą, pod pojęciem "inwestycji celu publicznego" należy rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym) stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami lub zgodnie z pkt 10 tegoż art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami celów publicznych określonych w innych ustawach. Zgodnie z art. 6 pkt 2 ustawy celem publicznym jest m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.
Kolegium podkreśliło, że inwestycje służące celom publicznym nie muszą mieć związku z działaniem podmiotów publicznych, inwestorem nie musi być zatem wyłącznie podmiot o charakterze publicznym, np. gmina W niniejszej sprawie inwestorem jest [...] z siedzibą w P. Przedmiotowa inwestycja ma na celu zapewnienie użytkownikom dostępu do sieci gazowej, a więc należy ją zaliczyć do kategorii inwestycji celu publicznego.
Określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu dla przedmiotowej inwestycji następuje w przypadku braku na danym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zdaniem organu odwoławczego zaskarżona decyzja spełnia warunki określone w przepisach rozdziału 5 ustawy zatytułowanego "Lokalizacja inwestycji celu publicznego i ustalenie warunków zabudowy w odniesieniu do innych inwestycji".
Organ odwoławczy podał, że zarzuty odwołania wniesionego przez Z. C. wskazują na brak uregulowania granic przeznaczonej pod nawanialnię działki nr [...] i należącej do odwołującego się działki nr [...]. Odwołujący domaga się uchylenia decyzji jako przedwczesnej, ewentualnie zawieszenia postępowania do czasu zakończenia postępowań przed sądem powszechnym. SKO stanęło na stanowisku, że ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje, aby w postępowaniu o ustaleniu lokalizacji celu publicznego należało prowadzić weryfikację prawidłowości podziału geodezyjnego nieruchomości. Organ wskazał, że zaskarżona decyzja stanowi pierwszy etap szeroko rozumianego procesu inwestycyjnego poprzedzając wydanie pozwolenia na budowę. Dopiero na etapie pozwolenia na budowę inwestor będzie musiał przedstawić dokument stwierdzający jego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Sprawy własnościowe, w tym podział nieruchomości czy też weryfikacja granic działek są natomiast rozpatrywane w odrębnym trybie i nie mają wpływu na niniejsze postępowanie
W skardze Z. C. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i odmowę wydania decyzji lokalizacyjnej, względnie zawieszenie postępowania do czasu uregulowania sytuacji prawnej działki nr [...] oraz sąsiadujących z nią działek. Wskazał, że prowadzone jest postępowanie dotyczące rozgraniczenia działek nr [...]. Zdaniem skarżącego do czasu zakończenia tego postępowania bezprawne jest decydowanie o przeznaczeniu terenu, zwłaszcza, że nie jest obecnie znany jego właściciel. Do skargi załączył postanowienie Wójta Gminy z 16 stycznia 1997 r. o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego w przedmiocie granic działek nr [...]
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę decyzji administracyjnych pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Podjęte przez organy obu instancji rozstrzygnięcia w sprawie znajdują podstawę prawną w przepisach ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jej art. 50 ust. 1 stanowi, że inwestycja celu publicznego jest lokalizowana na podstawie planu miejscowego, a w przypadku jego braku – w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Planowana inwestycja polegająca na budowie nawanialni gazu na istniejącym gazociągu jest celem publicznym określonym w art. 6 pkt 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.) przy czym wyjaśnić należy, że przepis ten stanowi o budowie i utrzymaniu ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.
Zatem budowa na istniejącym gazociągu nawanialni związana ze zmianą sposobu zagospodarowania terenu wymaga wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego (art. 50 ust. 2 pkt 1 ustawy). Decyzję w tym przedmiocie wydaje się na wniosek inwestora (art. 52 ustawy) po uzgodnieniu z odpowiednimi organami w zależności od specyfiki projektowanej inwestycji (art. 53 ust. 4 ustawy). W rozpatrywanej sprawie takie uzgodnienia zostały dokonane i nie budziły zastrzeżeń stron. Jak wynika z akt administracyjnych wydanie decyzji poprzedzone było przeprowadzeniem analizy, o której mowa w art. 53 ust. 3 ustawy. Podjęta przez organ I instancji decyzja zawiera również wszystkie elementy określone w art. 54 ustawy. Podkreślić należy, że decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego jest tzw. decyzją związaną, co oznacza że jeśli wniosek o ustalenie dotyczy inwestycji, której lokalizacja pozostaje w zgodzie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z unormowaniami przewidzianymi w przepisach szczególnych oraz czyni zadość warunkom formalnym, organ właściwy w sprawie winien wydać decyzję pozytywną. Reasumując, Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie organy administracji dopuściły się naruszeń prawa.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego zgłaszanych zarówno w toku postępowania administracyjnego jak i w skardze wyjaśnić należy, że okoliczność objęcia wnioskiem o rozgraniczenie działki, na której ma zostać zrealizowana inwestycja nie ma znaczenia dla wydania prawidłowej decyzji lokalizacyjnej. Zaskarżona decyzja nie ma bowiem jakiegokolwiek wpływu na ewentualne roszczenia skarżącego związane z nieprawidłowym, jego zdaniem, przebiegiem granic w rejonie planowanej inwestycji. Kwestia granic musi być rozstrzygnięta w odrębnych postępowaniach administracyjnych bądź sądowych uruchomionych z inicjatywy samego zainteresowanego.
Wbrew odczuciom skarżącego, zaskarżona decyzja nie ogranicza również jego praw właścicielskich w odniesieniu do działki nr [...] i nie będzie miała wpływu na zapadłe w przyszłości rozstrzygnięcia co do kwestii przebiegu granic. Stosownie do przepisu art. 63 ust. 2 ustawy decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, podobnie jak decyzja o warunkach zabudowy, nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Oznacza to, że decyzja taka nie stanowi aktu, który ogranicza czyjekolwiek prawa właścicielskie. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa bowiem wyłącznie warunki, jakie musi spełnić inwestor przygotowując projekt budowlany i ubiegając się o pozwolenie na wykonywanie robót budowlanych.
Za niezasadny uznał Sąd także postulat skarżącego co do konieczności zawieszenia postępowania w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego do czasu zakończenia postępowania rozgraniczeniowego. W postępowaniu o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego kwestia dotycząca prawa do nieruchomości nie stanowi zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie takiego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz.270 ze zm.)