Uzasadnienie
T. P. i J. P., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę nr XXXIII/353/2026 Rady Miejskiej w Redzie z dnia 25 czerwca 2026 r. w sprawie uchwalenia planu ogólnego Gminy Miasto Reda (Dz. Urz. Woj. Pom. z 2026 r. poz. 2875) w części, tj. w zakresie działek nr: [...], [...] i [...] objętych księgą wieczystą nr [...], włączonych w strefę planistyczną [...].
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Redzie, reprezentowana przez Burmistrza Miasta Redy, wniosła o odrzucenie skargi J. P. oraz o oddalenie skargi T. P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 13a ust. 1 i 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538, dalej jako "u.p.z.p.") dla obszaru gminy, z wyłączeniem morskich wód wewnętrznych oraz terenów zamkniętych innych niż ustalane przez ministra właściwego do spraw transportu, rada gminy uchwala plan ogólny gminy. Plan ogólny jest aktem prawa miejscowego.
Podstawę prawną wniesienia skargi na zaskarżoną uchwałę stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662, dalej jako "u.s.g."), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Powołany przepis determinuje legitymację skargową, a także zakres rozpoznania i orzekania sądu administracyjnego, bowiem wiąże prawo do skargi z naruszeniem interesu prawnego lub uprawnienia. Kwestionując uchwałę organu gminy na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. strona skarżąca musi wykazać istnienie bezpośredniego związku między zaskarżonym aktem a swoją konkretną, zindywidualizowaną sytuacją prawną. Dla uwzględnienia skargi na uchwałę organu przez sąd administracyjny należy wykazać, że po stronie organu uchwałodawczego doszło do naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, wpływającego negatywnie na sytuację prawną strony.
Innymi słowy, strona skarżąca jest obowiązana wykazać, że dany akt naruszając prawo jednocześnie rodzi negatywne skutki dla jej sfery prawnomaterialnej (wynikającej z konkretnie wskazanego przepisu prawa materialnego), pozbawia ją pewnych uprawnień albo uniemożliwia ich realizację. Tym samym skargę w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. może wnieść ten, kto wykaże, że istnieje związek pomiędzy jego własną – prawnie gwarantowaną (a nie wyłącznie faktyczną) – sytuacją a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała ta narusza (czyli pozbawia lub ogranicza) jego prawa, tj. wywołuje dla niego negatywne konsekwencje prawne, np. zniesienia, ograniczenia, czy uniemożliwienia realizacji jego uprawnienia, interesu prawnego.
W przypadku planu ogólnego zasadniczo podmiotami legitymowanymi do jego zaskarżenia na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. są właściciele nieruchomości położonych na terenie objętym planem, bowiem ustalenia planu ogólnego wprost wpływają na ich sytuację prawną. Przejawia się to m.in. w konieczności uwzględniania planu ogólnego przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego czy decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 13a ust. 5 u.p.z.p.).
Jak bezspornie wynika z treści wydruku z 24 sierpnia 2026 r. z księgi wieczystej nr [...] (k. nr 14-18 akt) w Dziale II tej księgi jedynym właścicielem jest Skarżący – T. P. To Skarżący wniósł uwagi do konsultowanego projektu aktu (k. nr 19 akt), a w uzasadnieniu do uwag zgłoszonych na etapie konsultacji społecznych wskazano wprost: "Właścicielem tych działek jest Pan T. P." (k. nr 21 akt). Tym samym Skarżąca J. P. nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały w zakresie działek nr: [...], [...] i [...] objętych księgą wieczystą nr [...], włączonych w strefę planistyczną [...].
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. P. na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i § 3.