Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, wydanym 18 lutego 2026 r. postanowieniem, sygn. II SA/Gd 1008/25, odrzucił skargę M. B. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z 31 października 2025 r. nr WOP.7721.41.2022.JS w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
Postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało nadane przesyłką pocztową za zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu 24 lutego 2026 r. i - 13 marca 2026 r. - zostało zwrócone nadawcy.
Pismem z 4 marca 2026 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała, że radca prawny A. T. w dniu 27 lutego 2026 r. odebrała pismo OIRP z 20 stycznia 2026 r. o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W rezultacie postanowienie zostało wysłane do pełnomocnika ponownie 20 marca 2026 r. i po dwukrotnym awizowaniu przesyłka została zwrócona nadawcy 8 kwietnia 2026 r.
W dniu 27 marca 2026 r. (data stempla pocztowego) skarżący, reprezentowany przez ustanowionego radcę prawnego, zastępowanego przez pełnomocnika substytucyjnego, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, jednocześnie załączając zażalenie na postanowienie Sądu z 18 lutego 2026 r.
Postanowieniem z 4 maja 2026 r., sygn. II SA/Gd 1008/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił złożony wniosek o przywrócenie terminu. Odrębnym postanowieniem z 4 maja 2026 r. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi złożony w dniu 16 kwietnia 2026 r. Oba postanowienia zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego 20 maja 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143, zwanej w skrócie: "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3.
Postanowienie z 18 lutego 2026 r. o odrzuceniu skargi zostało wydane w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Na postanowienie o odrzuceniu skargi skarżący miał zatem prawo wnieść zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Pouczenie w tym zakresie zawarto w piśmie zawierającym odpis postanowienia o odrzuceniu skargi wraz z uzasadnieniem.
Postanowienie zostało wysłane dwukrotnie. Sąd powziął bowiem informację, że ustanowiony pełnomocnik odebrała pismo o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu w dniu 27 lutego 2026 r. a zatem już po wysłaniu pierwszej przesyłki. W rezultacie postanowienie wysłano do pełnomocnika ponownie 20 marca 2026 r. i po dwukrotnym awizowaniu w dniach 23 marca 2026 r. i 31 marca 2026 r. przesyłka została zwrócona nadawcy 8 kwietnia 2026 r. Mając zaś na uwadze art. 73 p.p.s.a. przesyłkę należało uznać za doręczoną 7 kwietnia 2026 r. Sąd uwzględnił, że na dzień 6 kwietnia 2026 r. przypadał drugi dzień Wielkiej Nocy stanowiący dzień ustawowo wolny od pracy. W rezultacie termin na wniesienie zażalenia upływał 14 kwietnia 2026 r.
Z uprawnienia tego strona w zakreślonym terminie nie skorzystała, zażalenie wnosząc dopiero 16 kwietnia 2026 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z 4 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Odrębnym postanowieniem z 4 maja 2026 r. Sąd odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Konkludując, strona skarżąca nie wniosła w terminie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu jej skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w terminie, a jej wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia tych braków skargi został odrzucony.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.