Uzasadnienie
K. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata M. Ch. podając, iż obecnie przebywa w Zakładzie Karnym i nie posiada żadnych oszczędności ani majątku. Wnioskodawca jest tam zatrudniony w wymiarze ½ etatu. Po odliczeniu funduszu penitencjarnego oraz zajęć komorniczych z tytułu alimentów do jego dyspozycji zostaje kwota 94 zł, która nie wystarcza nawet na zaspokojenie podstawowych potrzeb higieniczno – bytowych. Ponadto skarżący ma zadłużenie w ZUS, Urzędzie Skarbowym oraz w MBanku (k. 11-12, k. 3 akt sprawy).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał bowiem, iż przebywa w zakładzie karnym i obecnie nie posiada majątku oraz oszczędności. W zakładzie karnym pracuje na ½ etatu, ale po odliczeniu wszelkich potrąceń zostaje mu kwota 94 zł. Powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.