Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Białymstoku decyzją z dnia 15 kwietnia 2026 r., znak: 407.73/AH/X/2026, 40.26/X/2026, utrzymało w mocy decyzję własną decyzję z dnia 31 grudnia 2025 r., znak: 407.882/AH/VI/25, stwierdzającą nieważność decyzji Starosty Sokolskiego z dnia 4 czerwca 2019 r., znak: [...], którą po rozpatrzeniu wniosku M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zarejestrowano pojazd marki B., numer nadwozia: [...], wydając dowód rejestracyjny seria numer: [...], tablice rejestracyjne numer: [...], zalegalizowane znakiem legalizacyjnym: [...].
Na powyższą decyzję B. U. w dniu 3 czerwca 2026 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Skarga ta została przez sąd odrzucona postanowieniem z 20 lipca 2026 r. w sprawie o sygn. II SA/Bk 418/26 (nieprawomocne).
Jednocześnie B. U. w dniu 25 czerwca 2026 r. (data stempla pocztowego, k.
6) wywiodła kolejną skargę na tę samą ostateczną decyzję SKO z dnia 15 kwietnia 2026 r., nr 407.73/AH/X/2026, 40.26/X/2026. Skarga ta wpłynęła do Kolegium w dniu 29 czerwca 2026 r., a do tut. sądu w dniu 20 lipca 2026 r. (data na prezentacie).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że obecnie wniesiona skarga zawiera te same zarzuty oraz argumentację, jak skarga przekazana przez Kolegium przy odpowiedzi na skargę z 3 czerwca 2026 r., znak 40.114/X/2026. Dodano, że skarżąca już skorzystała z prawa do wniesienia skargi, czym wyczerpała przysługującą jej procedurę skargową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Prowadzenie dwóch postępowań doprowadziłoby do wydania dwóch wyroków, z których jeden naruszałby zasadę res iudicata. Taki stan trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. O wystąpieniu omawianej przesłanki można mówić w sytuacji, w której zachodzi tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. Tożsamość ta musi obejmować elementy podmiotowe i przedmiotowe. Musi zatem dotyczyć tego samego podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie NSA z 13 września 2011 r., I GSK 1077/11, dostęp na CBOSA).
Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Przedmiotem niniejszej sprawy oraz sprawy o sygn. akt II SA/Bk 418/26 jest ta sama decyzja Kolegium z dnia 15 kwietnia 2026 r., znak: 407.73/AH/X/2026, 40.26/X/2026, opisana na wstępie postanowienia. Niewątpliwie w dniu 25 czerwca 2026 r., a więc w dacie wniesienia przez skarżącą skargi w sprawie niniejszej o sygn. II SA/Bk 513/26, toczyło się już postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 418/26. Ta "wcześniejsza" sprawa toczy się ze skargi skarżącej z 3 czerwca 2026 r. i została nieprawomocnie zakończona postanowieniem z 20 lipca 2026 r. o odrzuceniu skargi. Doszło zatem do sytuacji, w której ten sam podmiot wniósł dwie skargi na tę samą decyzję, z tym że niniejsza skarga złożona została jako druga w kolejności, tj. w momencie, gdy już skutecznie wszczęto postępowanie ze skargi z 3 czerwca 2026 r. (por. postanowienie WSA w Łodzi z 22 lipca 2026 r., III SA/Łd 176/22, CBOSA).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2).