Uzasadnienie
W dniu 14 maja 2009 r. E.L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie kary wydalenia ze służby. W jej uzasadnieniu wskazał, że w okresach od 06.03.2009r. do 03.04.2009r. a także od 07.04.2009r. do 30.04.2009r., przebywał na zwolnieniu lekarskim zaś dni 4, 5 i 6.04.2009r. były dniami wolnymi od pracy. Pisemną informację o zwolnieniu ze służby skarżący otrzymał w dniu 4 maja 2009r., zaś samo orzeczenie dyscyplinarne w dniu 8 maja 2009r.
W piśmie procesowym z dnia 25 czerwca 2009r. skarżący sprecyzował wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, przytaczając te same argumenty jak w skardze. Zdaniem wnioskodawcy, orzeczenie o wydaleniu ze służby zostało celowo wydane z datą wsteczną (pismo z 15.04.2009r., z datą zwolnienia na dzień 18.03.2009r.) po to, by przekroczono termin do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny i podlega uwzględnieniu.
Z treści art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest obowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności.
Wobec powyższego konieczne stało się rozważenie, czy argumenty skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy.
W ocenie Sądu okoliczności wskazane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu w wystarczającym stopniu uprawdopodobniają, iż po stronie skarżącego nie było winy w niedochowaniu terminu wyznaczonego na złożenie skargi. Z uwagi na chorobę skarżącego (pobyt na zwolnieniu lekarskim) sąd przyjął, iż nie był on w stanie odebrać korespondencji, a nie tym bardziej dokonać czynności procesowej w postaci wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mając zaś na względzie, iż dopiero w dniu 8 maja 2009r. skarżący otrzymał orzeczenie o wydaleniu ze służby zasadnym było przyjęcie, że dochował on 7- dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie, stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.