Uzasadnienie
|Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 1 kpa | |oraz art. 30 ust. 1 pkt 1 - 3 w zw. z art. 28 ust. 1 pkt 2, art. 41 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów | |(Dz.U. nr 192, poz.1378 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] o | |odmowie umorzenia dłużnikowi alimentacyjnemu – T. P. w całości należności w kwocie 12.250,00 zł z tytułu wypłaconych D. J. J. zaliczek | |alimentacyjnych na rzecz dzieci dłużnika – M. J. i K. J. oraz o odmowie umorzenia w całości należności w kwocie 612,50 zł z tytułu | |przewidzianej do zwrotu kwoty 5% wypłaconych zaliczek alimentacyjnych. U podstaw tego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia: | |Postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek dłużnika alimentacyjnego – T. P., który pismem z dnia 2 lipca 2009 r. zwrócił się z prośbą o| |umorzenie zaległych zaliczek alimentacyjnych, argumentując ją trudną sytuacją finansową i zdrowotną.
W wyniku przeprowadzonego postępowania | |wyjaśniającego organ I instancji ustalił, że decyzjami z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] i nr [...], decyzją z dnia [...] października 2006 nr [...],| |decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] ustalono Pani D. J. J. prawo do świadczenia w formie zaliczki alimentacyjnej na dzieci – M. J. i K.| |J. na okres od dnia 1 października 2005 do dnia 30 września 2008 r. Z pisma Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B. z dnia 26 listopada | |2009 r. wynika, że na dzień jego sporządzenia egzekucja świadczeń alimentacyjnych od dłużnika T. P. wypada bezskutecznie. Z przesłanych przez | |komornika kart rozliczeniowych wynika, że wyegzekwowane kwoty na poczet alimentów dokonane były za okres od października 1995 r. do sierpnia | |2005 r., a więc przed okresem wypłacania zaliczki alimentacyjnej.
W świetle powyższych okoliczności faktycznych organ I instancji decyzją z | |dnia [...] listopada 2009 r. nie uwzględnił wniosku. W uzasadnieniu decyzji podano, że wnioskodawca nie spełnia przesłanki określonej w art. 30 | |ust. 1 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, albowiem egzekucja świadczeń alimentacyjnych nie była skuteczna łącznie przez okres 3 | |lat w wysokości miesięcznej nie niższej niż wysokość zasądzonych alimentów. Zaznaczono przy tym, że organ jest właściwy do umorzenia należności| |z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych wyłącznie za okres od 1 września 2005 r. do 30 września 2008 r. Końcowo podano, że powoływanie | |się przez wnioskodawcę na trudną sytuację finansową i zdrowotną, nie jest okolicznością mającą wpływ na spłatę zadłużenia, gdyż umorzenie | |należności z tytułu zaliczek alimentacyjnych uzależnione jest od okresu, w jakim egzekucja wobec dłużnika alimentacyjnego była skuteczna. | |Od powyższej decyzji odwołanie złożył dłużnik alimentacyjny T. P. i wniósł o umorzenie zaległych należności alimentacyjnych wskazując, że nie | |jest w stanie spłacić tak wysokiej kwoty.
W uzasadnieniu odwołania kwestionował obowiązujące przepisy i obowiązek alimentacyjny. | |Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję I – instancyjną i podał, że przepis art. 30 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do | |alimentów przewiduje możliwość umorzenia przez właściwy organ dłużnika należności z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych na podstawie | |ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej. Umorzenie należności z tytułu wypłaconych zaliczek | |uzależnione jest od okresu, w jakim egzekucja wobec dłużnika alimentacyjnego była skuteczna w wysokości miesięcznej nie niższej niż wysokość | |zasądzonych alimentów. Jeżeli ten okres trwa co najmniej 3 lata, organ może umorzyć 30 % należności, 5 lat - 50%, a 7 lat - 100 %. Z | |przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania wyjaśniającego, a w szczególności z pisma Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B., | |z dnia 26 listopada 2009 r. wynika, że egzekucja świadczeń alimentacyjnych od dłużnika T. P. jest bezskuteczna.
Wyegzekwowane na poczet | |alimentów kwoty datowane były za okres od października 1995 r. do sierpnia 2005 r., a więc przed okresem wypłacania zaliczki alimentacyjnej. | |Organ wyjaśnił ponadto, iż zgodnie z art. 30 ust 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, organ właściwy dla wierzyciela może na | |wniosek dłużnika alimentacyjnego umorzyć jedynie należności z tytułu wypłaconych świadczeń z "funduszu alimentacyjnego łącznie z odsetkami w | |całości lub w części, odroczyć termin płatności albo rozłożyć na raty, uwzględniając sytuację dochodową i rodzinną. Organ ten nie jest | |upoważniony do umarzania należności z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych na podstawie ustawy z 2005 roku. Z tych względów Samorządowe | |Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję nie dopatrując się uchybień powodujących konieczność wyeliminowania jej z obrotu | |prawnego. |
|Decyzję tę do sądu administracyjnego zaskarżył T. P. i podniósł, że nie zgadza się z nią, gdyż nie ma środków finansowych na spłatę zadłużenia.| |Skarżący zarzucił, że organy rozpatrując jego wniosek kierowały się tylko i wyłącznie przepisami ustawy nie uwzględniając jego złej sytuacji | |finansowej i życiowej. Wskazał też, że od osiągnięcia dorosłości przez K. J. może on kierować swoim życiem. |
|W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w swojej decyzji. Ponadto Kolegium wskazało, | |że w sprawie miał zastosowanie art. 30 ust. 1 ustawy z 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, na co wskazuje również NSA | |w postanowieniu z dnia 7.12.2009 r., sygn. akt I OW 138/09. |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: |
|Wojewódzkie sądy administracyjne w oparciu m. in. o art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. | |U. nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 | |ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. uprawnione są do dokonywania kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z | |prawem. Oceny legalności zaskarżonych aktów sąd dokonuje poprzez ustalenie, czy podjęto je zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego | |oraz czy prawidłowo zastosowano i zinterpretowano normy prawa materialnego. Należy nadto zauważyć, iż w myśl art. 134 p.p.s.a. Rozstrzygając w | |granicach danej sprawy Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. |
|Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. |
|Przedmiotem rozstrzygnięcia organów administracji w niniejszej sprawie był wniosek dłużnika alimentacyjnego o umorzenie należności powstałych z| |tytułu zaliczek alimentacyjnych przyznanych jego dzieciom jako osobom uprawnionej na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu| |wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. nr 86, poz. 732 ze zm.). Przesłanki umorzenia należności powstałych z | |tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych osobom uprawnionym na podstawie ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce| |alimentacyjnej reguluje art. 30 ust. 1 w zw. z art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów | |(Dz. U. nr 1, poz. 7 ze zm.), zgodnie z którym, organ właściwy dłużnika może umorzyć te należności w łącznej wysokości: | |1) 30 %, jeżeli egzekucja wobec dłużnika alimentacyjnego jest skuteczna przez okres 3 lat w wysokości miesięcznej nie niższej niż wysokość | |zasądzonych alimentów; |
|2) 50 %, jeżeli egzekucja wobec dłużnika alimentacyjnego jest skuteczna przez okres 5 lat w wysokości miesięcznej nie niższej niż wysokość | |zasądzonych alimentów; |
|3) 100 % jeżeli egzekucja wobec dłużnika alimentacyjnego jest skuteczna przez okres 7 lat w wysokości miesięcznej nie niższej niż wysokość | |zasądzonych alimentów. |
|Z powyższej regulacji wynika, iż koniecznym i jedynym warunkiem umorzenia choćby części należności powstałych z tytułu zaliczek alimentacyjnych| |jest skuteczna egzekucja wobec dłużnika alimentacyjnego w wysokości miesięcznej nie niższej niż wysokość zasądzonych alimentów, prowadzona | |przez okres minimum 3 lat. Z akt administracyjnych, w szczególności z treści pisma Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B. z dnia 26 | |listopada 2009 r., wynika, że na dzień jego sporządzenia egzekucja świadczeń alimentacyjnych od dłużnika T. P. wypadła bezskutecznie. Z | |przesłanych przez komornika kart rozliczeniowych wynika, że wyegzekwowane kwoty na poczet alimentów dokonane były za okres od października 1995| |r. do sierpnia 2005 r., a więc przed okresem wypłacania zaliczki alimentacyjnej. Fakty te zostały wyraźnie wskazane w uzasadnieniach obu | |decyzji. W sprawie niniejszej skuteczna egzekucja należności alimentacyjnych w pełnej miesięcznej wysokości wobec dłużnika alimentacyjnego w | |wymaganym okresie nie miała miejsce nawet przez jeden miesiąc.
Odnotowane wpłaty w okresie od października 1995 r. do sierpnia 2005 r. miały | |miejsce przed okresem wypłacania zaliczki alimentacyjnej, więc nie mogą być brane pod uwagę. Jednocześnie podkreślić należy, że kategoryczne | |sformułowanie art. 30 ust. 1 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów nie pozostawia wątpliwości, iż nawet bardzo trudna sytuacja | |materialna dłużnika alimentacyjnego nie stanowi ani samodzielnej, ani dodatkowej przesłanki umorzenia należności powstałych z tytułu zaliczek | |alimentacyjnych. Stąd, organy administracji rozstrzygające w niniejszej sprawie, jakkolwiek nie kwestionowały okoliczności, iż dłużnik | |alimentacyjny znalazł się w ciężkiej sytuacji finansowej, nie miały podstaw, by uwzględnić jego wniosek.
Wskazać też należy, że w orzecznictwie| |sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości pogląd, iż warunkiem umorzenia zaległych zaliczek alimentacyjnych, zgodnie z art. 30 ust. 1 | |ustawy z 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, jest skuteczność egzekucji wobec dłużnik alimentacyjnego, por np. wyroki:| |z 08.04.2010 r. II SA/Bk 116/10; z 29.01.2009 r. II SA/Ol 972/08; z 08.10.2009 r., II SA/Lu 292/09. Skoro w rozpoznawanej sprawie ustalono, | |czego nie kwestionuje Skarżący, że egzekucja należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych była całkowicie nieskuteczna, to organy | |nie miały inne wyjścia niż odmówić umorzenia należności z tytułu zaliczek alimentacyjnych. |
|Wyjaśnić też należy Skarżącemu, że obowiązek alimentacyjny nie ustaje co od zasady z momentem uzyskania pełnoletniości przez dziecko. Jak | |wynika z akt administracyjny w przedmiotowej sprawie obowiązek ten nie ustał względem K. K. J. (karty 12-13 akt organu I instancji). Ponadto | |orzeczenia organów w rozpoznawanej sprawie dotyczyły tylko zaległych należności z tytułu zaliczki alimentacyjnej. W odniesieniu do innych | |należności alimentacyjnych Skarżący może składać wnioski o umorzenie na podstawie odrębnych przepisów. |
|Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. | |nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalono.- |