Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z dnia 6 marca 2024 r. nr SKO.431/13/2024 w przedmiocie opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o trybie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony Skarżącemu w dniu 3 lipca 2024 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 54).
W dniu 29 lipca 2024 r. Skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od powyższego wyroku uiszczając jednocześnie wpis sądowy od tej skargi w kwocie 100 zł (wpisany do rejestru dochodów pod poz. 1366 – k. 55).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Jak stanowi zaś art. 175 § 1 i 2 tej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przypadki te nie zachodzą jednak w niniejszej sprawie.
Sporządzenie skargi kasacyjnej jako środka prawnego sformalizowanego obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim, bowiem - ze względu na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych przez art. 174 p.p.s.a. - sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej. Skarga kasacyjna sporządzona przez stronę osobiście jest zatem skargą wadliwą, która to wadliwość nie może zostać usunięta poprzez wezwanie do uzupełnienia braków skargi. Jest to bowiem brak materialny skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej (por. m.in. postanowienie NSA z 18 czerwca 2010r., sygn.. akt II OZ 571/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych).
Tymczasem Skarżący, prawidłowo pouczony o treści art. 175 § 1 p.p.s.a. oraz o skutku procesowym wniesienia skargi kasacyjnej, bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego (k. 52-53) wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez niego osobiście, nie dopełniając wymogu z art. 175 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez osobę uprawnioną w myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako skarga z innych przyczyn niedopuszczalna, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji niniejszego postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono w pkt 2 sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.