Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] listopada 2014 r., którą orzeczono o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie działek nr [...] i [...] położonych w obrębie B. stanowiących własność H. K. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r. Wojewoda P. odmówił wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie działek rozpoznając tym samym wniosek o wstrzymanie zawarty w odwołaniu od decyzji Starosty. W uzasadnieniu wskazał na strategiczny charakter inwestycji i fakt zaangażowania w jej realizację środków unijnych.
Skargę na decyzję Wojewody złożył do sądu administracyjnego H. K. wnioskując jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. W jego ocenie, decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości jest ściśle związana z decyzją o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości wydaną na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a taką w stosunku do niego również wydano.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania podlega uwzględnieniu.
Stosownie do treści art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.), dalej u.g.n. w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1 tego przepisu tj. decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
Z kolei przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie.
Z powyższych regulacji z jednej strony wynika, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. (o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości) powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu, z drugiej zaś, że pomimo regulacji zawartej w art. 9 u.g.n. nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. (ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości), ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności.
W stosunku do skarżącego w sprawie niniejszej zostały wydane obydwie decyzje, tj. zarówno w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n jak i w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Także obydwie zostały zaskarżone do sądu administracyjnego. Skarga na decyzję w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 194/15. Postanowieniem z dnia 31 marca 2015 r. wstrzymano wykonanie tej decyzji. W sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości.
W ocenie sądu, decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n. (o niezwłocznym zajęciu nieruchomości) jest – jak trafnie wskazuje skarżący - decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy (decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości). Obie wydane są w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości (co nastąpiło w sprawie II SA/Bk 194/15) bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości (wydanej w sprawie niniejszej) niweczyłoby sens zastosowania instytucji udzielenia ochrony tymczasowej w sprawie II SA/Bk 194/15 (vide postanowienia w sprawach II SA/Bk 526/14, II SA/Bk 790/14, II SA/Bk 162/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stanowisko to podzielił również NSA w sprawie I OZ 1193/14, aczkolwiek odnotować należy, że prezentował również stanowisko odmienne w innych sprawach (np. I OZ 1124/14 czy I OZ 80/15, CBOSA).
Jednocześnie wskazać należy, że uwzględnienia wniosku w sprawie niniejszej nie podważa fakt wydania przez Wojewodę w dniu 30 stycznia 2015 r. postanowienia o odmowie wstrzymania natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 zdanie drugie p.p.s.a. odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia strony prawa złożenia wniosku do sądu. W konsekwencji sąd może taki wniosek rozpoznać według własnej oceny.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzeczono jak w sentencji.