Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].03.2011 r. tutejszy sąd odrzucił skargę A. G. na działanie Komisji Konkursowej przy Sądzie Okręgowym w B. w przedmiocie zaopiniowania jej kandydatury na stanowisko wizytatora w Okręgowym Zespole Nadzoru Pedagogicznego przy Sądzie Okręgowym w B. Postanowienie uprawomocniło się w dniu 13.05.2011 r.
Postanowieniem z dnia 10.05.2011 r. referendarz tutejszego sądu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Od tego postanowienia skarżąca złożyła sprzeciw, który następnie oświadczeniem z 08.06.2011 r. wycofała (k. 63).
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnik – adwokat A. E. O. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z 31.03.2011 r. (k. 74), którą doręczyła stronie. Wniosła również o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
Postanowieniem z 06.07.2011 r. referendarz tutejszego sądu przyznał adwokatowi A. E. O. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 86). Odpis tego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 11.07.2011 r. (k. 21).
W dniu 26.07.2011 r. skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z 06.07.2011 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wskazała, że nie zostało jej doręczone postanowienie referendarza sądowego z 06.07.2011 r. i nie miała możliwości złożenia sprzeciwu. Zwróciła uwagę, że wskutek nierozpoznania przez Okręgową Radę Adwokacką jej wniosku o wyznaczenie innego pełnomocnika nie korzysta faktycznie z żadnej pomocy prawnej w tej sprawie. O istnieniu postanowienia z 06.07.2011 r. dowiedziała się przeglądając akta w WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W sprawie niniejszej wniosek o przywrócenie terminu dotyczy wniesienia przez skarżącą sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo wykonane na zasadzie prawa pomocy.
Zdaniem sądu skarżąca nie posiada legitymacji ani procesowej, ani materialnej do złożenia przedmiotowego sprzeciwu, zatem i do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu do reprezentowania strony nie ma żadnego wpływu na jej sytuację procesową – nie może jej ani pogorszyć, ani uczynić bardziej korzystną. W sprawie niniejszej czynnością, która miała wpływ na interes prawny skarżącej była decyzja pełnomocnika o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w którą to opinię WSA nie może jednak ingerować. Przyznanie spornego wynagrodzenia za tę czynność jest natomiast obowiązkiem sądu wynikającym z przepisów prawa (art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - i konsekwencją wykonywania przez pełnomocnika jego obowiązków procesowych, których celowość nie podlega zasadniczo kontroli sądu.
Również fakt, że sporne wynagrodzenie przyznaje się ze środków Skarbu Państwa, bez obciążania finansowego strony, dodatkowo wzmacnia argumentację o braku jej interesu w zaskarżeniu postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia.
W przepisie art. 258 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, że czynności w zakresie postępowania o prawo pomocy wykonywane przez referendarzy obejmują nie tylko rozpoznawanie wniosków o prawo pomocy (§ 2 pkt 1), ale też przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy (§ 2 pkt 8). Ustawodawca rozróżnił zatem wyraźnie w ramach postępowania o prawo pomocy – postępowanie w którym rozpoznaje się wnioski o prawo pomocy i postępowanie o przyznanie przedmiotowego wynagrodzenia. Każde z nich posiada odrębnych wnioskodawców. Z tego wynika, że postępowanie o przyznanie wynagrodzenia ma charakter odrębny i jedyną stroną uprawnioną do występowania w nim jest ustanowiony z urzędu pełnomocnik. Jemu też tylko doręcza się kończące to postępowanie orzeczenie referendarza.
Z tego względu skarżąca nie otrzymała postanowienia z 06.07.2011 r. i nie było to wynikiem uchybienia proceduralnego, ale skutkiem braku jej interesu w otrzymaniu tego orzeczenia. Nie mogła zatem uchybić terminowi do jego zaskarżenia, gdyż taki termin dla niej nie rozpoczął biegu.
W konsekwencji należy przyjąć, że złożony przez nią wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z 06.07.2011 r. był niedopuszczalny jako złożony przez podmiot nie mający legitymacji do jego wniesienia. Z tego też względu podlegał odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.