Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę R. P. na wymienione w sentencji pismo [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2007 r.
W dniu [...] stycznia 2008 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł do Sądu skargę kasacyjną. Wnosząc o przyjęcie skargi do rozpoznania podniósł, iż ww. pismo z dnia [...] czerwca 2007 r. jest decyzją administracyjną podpisaną przez upoważnionego pracownika organu. Skarżący wskazał na mające, jego zdaniem, zastosowanie w sprawie przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie oraz przepisy umowy międzynarodowej, zawartej pomiędzy Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej a PRL w dniu 21 lipca 1967 r. o świadczeniach zdrowotnych. Zdaniem skarżącego wskazane przepisy uzasadniają jego żądanie o zwrot kwoty uiszczonej tytułem korzystania z polskich świadczeń zdrowotnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.; zwanej "p.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna spełniać określone wymagania formalne i materialne.
Przede wszystkim skarga kasacyjna, jako pismo procesowe, powinna spełniać wymogi przewidziane w przepisach art. 46 i 47 p.p.s.a. Są to tzw. wymogi formalne, których braki mogą zostać usunięte (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
Ponadto jednak skarga kasacyjna powinna zawierać pewne elementy konstrukcyjne, charakterystyczne tylko dla skargi kasacyjnej, wyszczególnione w art. 176 p.p.s.a., które mają charakter materialny i których brak uniemożliwia rozpoznanie sprawy, co w konsekwencji prowadzi do niedopuszczalności kasacji i odrzucenia skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r., sygn. akt FSK 209/4, opubl. w "Orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych" z 2004, nr 1, poz. 13).
Prawidłowo sporządzona skarga kasacyjna oprócz wymagań określonych dla pism w postępowaniu sądowym, powinna zawierać:
- - oznaczenie zaskarżonego orzeczenia,
- - wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,
- - przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,
- - wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia,
- - oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Skarga kasacyjna pozbawiona powyżej wymienionych elementów jest dotknięta brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z 22 czerwca 2006r., sygn. akt II OSK 553/05. opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 194350 oraz wymienione tam orzecznictwo).
W złożonej w przedmiotowej sprawie skardze kasacyjnej oznaczono jedynie zaskarżone orzeczenie Sądu. Brak w niej natomiast innych istotnych elementów materialnych tj. brak jest wskazania, w jakim zakresie zostało zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 27 grudnia 2007 r., nie przytoczono podstaw kasacyjnych (por. art. 174 p.p.s.a.) i ich uzasadnienia, nie wskazano, czy skarżący wnosi o uchylenie czy o zmianę orzeczenia i w jakim zakresie. Skarżący jedynie zaprezentował swoje stanowisko co do kwalifikacji prawnej pisma organu administracji i przepisów, które są podstawą zgłaszanego względem organu żądania.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 178 p.p.s.a., Sąd skargę kasacyjną odrzucił.