Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczyz 15 lipca 2026 r., sygn. akt II SA/Bd 579/25

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 2 października 2024 r. nr 941/2024 Starosta Bydgoski zatwierdził projekt architektoniczno-budowlany oraz projekt zagospodarowania terenu i udzielił Gminie [...] pozwolenia na budowę hali sportowej przy Szkole Podstawowej wraz z wewnętrzną i zewnętrzną infrastrukturą techniczną na terenie działek nr [...] w miejscowości [...] gmina [...]

W dniu 22 listopada 2024 r. do Starostwa Powiatowego w Bydgoszczy wpłynął wniosek A. O. (skarżącego) o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem ww. decyzji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem jako właściciel sąsiedniej nieruchomości (nr działek ewid. [...]) bez własnej winy nie brał on udziału w postępowaniu, a nadto wobec działki inwestycyjnej toczyło się postępowanie sądowe, zakończone wyrokiem nakładającym na inwestora zapewnienie ochrony nieruchomości wnioskodawcy przed uciążliwościami związanymi z funkcjonowaniem boiska sportowego. Wnioskodawca podniósł, że w toku postępowania Gmina prawdopodobnie nie poinformowała o wyroku.

Postanowieniem z 20 grudnia 2024 r. organ wznowił postępowanie administracyjne w sprawie.

Decyzją z 16 stycznia 2025 r. nr 12/2025 znak WB.6740.956.2024 Starosta Bydgoski, na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 572), dalej "k.p.a." odmówił uchylenia ostatecznej decyzji nr 941/2024 z dnia 2 października 2024 r.

Organ uzasadnił, że skarżący jest współwłaścicielem działek nr [...] w miejscowości [...] zabudowanych budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym i bezpośrednio sąsiadujących z ternem inwestycji (działki nr [...]). Powołując się na treść art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane organ stwierdził, że obszar oddziaływania dla spornej inwestycji został określony jedynie jako obejmujący teren tej inwestycji, która nadto nie wprowadza żadnych ograniczeń w zabudowie nieruchomości skarżącego. Z analizy projektu zagospodarowania terenu oraz aktualnych map będących w zasobach Starostwa Powiatowego wynika bowiem, że projektowana hala sportowa zlokalizowana będzie w odległości 4,0 m – część socjalna ze strefą wejściową i 15,0 m – główna część hali od południowej granicy działki. Odległość od istniejącego na działce wnioskodawcy budynku wynosi odpowiednio 22,0 m i 32,0 m. Organ wskazał nadto, że także pozostałe przepisy prawa nie stanowią żadnych ograniczeni w zabudowie nieruchomości skarżącego związanych z realizacja przedmiotowej inwestycji.

Z tego powodu, zdaniem Starosty nie zaistniała przesłanka wznowienia postępowania bowiem wnioskodawcy6 nie przysługuje przymiot strony w spornym postepowaniu administracyjnym w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla hali sportowej wraz z wewnętrzna i zewnętrzna infrastrukturą. Z tego powodu należało odmówić uchylenia decyzji ostatecznej.

W odwołaniu od powyższej decyzji (pismo z 10 lutego uzupełnione pismem z 6 maja 2025 r.) A. O. zarzucił, że odmówiono mu dostępu do akt postępowania zakończonego wydaniem kwestionowanej ostatecznej decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę na sąsiedniej nieruchomości hali sportowej i wskazał, że wobec stwierdzenia w uzasadnieniu obecnej decyzji odległości od jego nieruchomości 4,0 m. nie można wykluczyć, że faktycznie będzie to odległość mniejsza zatem jego nieruchomość wbrew stanowisku organu I instancji znajduje się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji. Powołując się zatem na własny interes prawny i pominięcie go jako strony w postępowaniu zakończonym wydaniem spornej decyzji wskazał na konieczność rozpoznania przez organy czy budowa hali sportowej nie uniemożliwi wykonania wyroków wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Nie podzielił stanowiska organu I instancji, że kwestia wynikającego z wyroku sadu obowiązku wybudowania ekranu akustycznego i piłkochwytów nie ma znaczenia dla sprawy obecnej budowy hali sportowej.

Po udostępnieniu przez organ odwoławczy projektu budowlanego skarżący dodatkowo podniósł, że nie określono w nim prawidłowo odległości części socjalnej budynku hali sportowej (ściany z otworem drzwiowym) od granicy jego nieruchomości w punkcie, w którym odległość ta jest najmniejsza. W projekcie podane są bowiem wyłącznie dwie odległości 2,00 m i 2.30 m, ale nie określają one odległości ściany budynku od granicy nieruchomości. Potencjalnie odległość ściany projektowanego budynku może być zatem mniejsza niż 4 m od granicy jego nieruchomości.

Decyzją z dnia 3 czerwca 2025 r. znak Win.VII.7840.1.26.2025.JGK Wojewoda Kujawsko-Pomorski, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 k.p.a. uchylił w całości powyższą decyzję i stwierdził, że decyzja Starosty Bydgoskiego o pozwoleniu na budowę nr 941/2024 z dnia 2 października 2024 r. została wydana z naruszeniem prawa, jednak nie podlega uchyleniu z tego względu, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

W uzasadnieniu organ odwoławczy nie podzielił stanowiska Starosty w zakresie braku uznania skarżącego za stronę we wznowionym postępowaniu, w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego wskazując na charakter i możliwy zakres oddziaływania planowanej inwestycji. Odnośnie przesłanki z art. 145 § 5 k.p.a. Wojewoda podziali stanowisko organu I instancji wskazując, że podniesionych okoliczności związanych z wydaniem wyroków w sprawie immisji nie można traktować jako nowych i nieznanych organowi I instancji, a okoliczności te nie dotyczą okoliczności budowy spornej inwestycji. Wyrok z 30 października 2024 r. nałożył obowiązek budowy ekranu akustycznego i piłkochwytu ale dotyczyło to sytuacji, w której na terenie działki inwestycyjnej było boisko typu "Orlik". Przedmiotowa inwestycja dotyczy budowy hali sportowej przy szkole Podstawowej wraz z rozbiórką tego boiska. Po przeprowadzeniu postępowania organ II instancji uznał jednak, że mimo spełnienia przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie zaistniały podstawy do uchylenia kwestionowanej decyzji bowiem w wyniku tego postepowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca co do istoty decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 k.p.a.).

Wojewoda wyjaśnił w szczególności, że odległość projektowanego budynku (część socjalna) oraz budynku hali sportowej, od granicy działki sąsiedniej o nr [...], jak wynika z planu zagospodarowania działki niniejszej inwestycji, jest zgodna z przepisami prawa. Odnosząc się do zarzutów skargi w tym zakresie organ stwierdził, że projekt został wykonany na mapie do celów projektowych i został zatwierdzony bez zastrzeżeń przez uprawnionego geodetę. Nie ma podstaw, by stwierdzić niezgodność projektu ze stanem faktycznym i prawnym.

Po drugie, organ wskazał zgodność lokalizacji budynku hali sportowej z § 13 i § 60 ust 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, (Dz. U. z 2022 r., poz. 1225), oraz na spełnienie przepisów o ochronie przeciwpożarowej z działu VI tego rozporządzenia. Wysokość głównej część planowanego budynku ma wynosić jak wynika z przekroju A-A, rys. A-03 projektu architektoniczno-budowlanego 11,90 m, a części socjalnej ok. 4,88 m. Biorąc pod uwagę podane wysokości planowanej inwestycji i odległość od istniejącego budynku na działce nr [...] wyklucza jego przesłanianie w myśl § 13 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Organ odwoławczy stwierdził spełnienie wymogów przeciwpożarowych oraz innych wymogów projektu budowlanego. Zdaniem organu II instancji Starosta dokonał oceny całego, niezbędnego do podjęcia decyzji, materiału dowodowego.

Projekt zagospodarowania działki zawiera część opisową oraz część graficzną, które zawierają wszelkie dane pozwalające stwierdzić zgodność przedmiotowej inwestycji z przepisami prawa. Przedłożony projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, należące do właściwych izb samorządu zawodowego, które złożyły oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt zagospodarowania terenu został zatwierdzony bez uwag również przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Nie ma podstaw, by twierdzić, że dokumentacja przedmiotowej sprawy Jest niezgodna ze stanem faktycznym i prawnym. Jeśli uprawnione organy przeprowadziły wszystkie niezbędne czynności i zostały wydane dokumenty potwierdzające stan faktyczny i prawny, nie ma podstaw do podważania tego.

Planowana inwestycja nie pozbawia też osób trzecich dostępu do drogi publicznej, korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej czy łączności, nie zakłóci korzystania z własności działek sąsiednich i znajdujących się na nich obiektów ponad przeciętną miarę, w żaden sposób nie zwiększy też swojej uciążliwości pod względem jej wykorzystania. Zdaniem organu odwoławczego projekt zagospodarowania terenu uwzględnia charakterystykę inwestycji pod kątem akustycznym. Od strony południowej obiekt sąsiaduje z zabudową mieszkaniową jednorodzinną, najbliższa zabudowa mierzona od projektowanego budynku znajduje się w odległości około 22,0 m. Projekt uwzględnia dopuszczalną wartość hałasu zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. W projekcie znajduje się zapis, że jedynym źródłem hałasu emitowanym przez projektowany obiekt jest centrala wentylacyjna wchodząca w skład wewnętrznej instalacji wentylacji mechanicznej budynku.

Jednak ze względu na odległość od budynków sąsiednich oraz zastosowanie w razie potrzeby ekranów akustycznych emisja hałasu do środowiska jest bardzo ograniczona i nie przekroczy dopuszczalnych norm. Wobec tego organ drugiej instancji stwierdził, że w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja Starosty zatwierdzająca projekt architektoniczno-budowlany oraz projekt zagospodarowania terenu i udzielająca pozwolenia na budowę hali sportowej przy Szkole Podstawowej wraz z wewnętrzną i zewnętrzną infrastrukturą techniczną, gdyż wszystkie okoliczności sprawy ustalone na podstawie całokształtu materiału dowodowego przemawiają za tym, że nie ma żadnych podstaw do wydania w wyniku postępowania wznowieniowego innej decyzji niż dotychczasowa.

A. O. zaskarżył powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o jej uchylenie w części stwierdzającej, że decyzja Starosty Bydgoskiego nr 941/2024 z dnia 2 października 2024 r. nie podlega uchyleniu z tego względu, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił, że zaskarżona część orzeczenia Wojewody jest obarczona oczywistym błędem, a jej uzasadnienie wskazuje na brak podstawowej wiedzy na temat zasad sporządzania części graficznej projektu budowlanego.

W szczególności w zakresie tego, że udział geodety kończy się sporządzeniu mapy projektowej, na której nie ma jeszcze naniesionych elementów zamierzenia budowlanego, które w mapę projektową wrysowuje wykonujący projektant (15 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego). Skarżący podniósł, że mapa projektowa nie zawiera explicite wypisanej odległości od budynku części socjalnej hali (ściany z otworem drzwiowym) do granicy nieruchomości skarżącego (składającej się z działek nr [...]) w punkcie, w którym odległość ta jest najmniejsza w sposób określony w § 12, w tym ust. 1a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W projekcie podane są wyłącznie dwie odległości 2,00 m od ściany do czerwonej linii przerywanej oraz 2,30 m od tej linii do zielonej linii leżącej już znacznie za linią granicy działek [...] i [...] znajdującej się w linii ogrodzenia zaznaczonego linią czarną. Skarżący podniósł, że ewidentnie widać to na zamieszczonym w skardze w powiększeniu fragmentu mapy projektu (opisanych linii ani wymienionych wyżej odległości nie nanosił na mapę uprawniony geodeta). Mimo, że suma ww. odległości wynosi 4,30 m, jednak z projektu, zdaniem skarżącego nie można wyznaczyć długości odcinka od granicy działek [...] z działkami skarżącego do zielonej linii. Żadna analiza map nie jest w stanie określić czy odległość ściany z drzwiami budynku części socjalnej hali na wysokości drzwi od granicy z nieruchomością skarżącego jest nie większa niż 4 m czy przekracza 4 m. Na mapie w skali 1:500 nie odczyta się tak małej odległości.

Na tej podstawie nie można zatem ocenić czy zachowane są wymogi § 12, w tym ust. 1a ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Skarżący wywiódł na tej podstawie, że projekt w sposób oczywisty nie spełnia wymagań rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r., wobec tego nie powinien zostać zatwierdzony.

Odnosząc się do argumentacji uzasadnienia zaskarżonej decyzji skarżący zaznaczył, że w fazie budowy obiektu geodeta wyznaczający w terenie usytuowanie budynku zaznacza tylko te odległości, które wprost wskazano w projekcie tzn. linią prostą połączy punkty których odległość jest w projekcie wskazana i nie sprawdza, czy w niewskazanym w projekcie punkcie, w którym odległość od ściany z drzwiami od granicy z nieruchomością skarżącego jest mniejsza jest spełniony warunek określony w § 12 rozporządzenia.

Dodatkowo skarżący zarzucił, że organ odwoławczy błędnie ustosunkował się do kwestii znaczenia dla rozpoznania sprawy i wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę hali sportowej wyroków w sprawie cywilnej toczące się z jego powództwa przeciwko Gminie w sprawie immisji hałasu z zespołu boisk przy Szkole Podstawowej w [...] na teren jego nieruchomości. Nadmienił, że wyrok Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 12.10.2016 r. był w dacie decyzji Starosty Bydgoskiego nr 941/2024 z dnia 02.10.2024 r. w sprawie zatwierdzenia udzielenia pozwolenia na budowę hali sportowej przy Szkole Podstawowej w [...] wyrokiem prawomocnym i istnieje w obrocie prawnym.

Skarżący podkreślił, że prawo budowy przyznane decyzją jest prawem fakultatywnym z którego Gmina nie musi skorzystać. Rozebrane tymczasem zostało wyłącznie boisko do piłki nożnej a pozostawione boisko wielofunkcyjne, które ma zostać zachowane. Zdaniem skarżącego realizacji kwestionowanego pozwolenia na budowę hali sportowej w tak znacznym przybliżeniu do granicy jego nieruchomości może uniemożliwić wykonanie ewentualnych zabezpieczeń przed hałasem umożliwiających realizację nieprawomocnego w tym momencie wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z 12.10.2016 r. Wobec tego istnienie ww. wyroku powinno być przez organ rozpoznane jako aspekt istotny dla oceny czy projekt budowlany spełnia przesłanki art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

W piśmie procesowym wniesionym 2 lipca 2026 r. skarżący wniósł od dołączenie do akt sprawy wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 30 października 2024 r. sygn. I C 4142/12 w sprawie z powództwa skarżącego i innych osób nakazującego pozwanej Gminie [...] ograniczenie immisji z nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] położonej w [...] m.in. na nieruchomość stanowiącą współwłasność skarżącego dz. nr [...] poprzez wybudowanie w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienie się wyroku ekranu akustycznego o wysokości 5,65 m i długości 77 metrów oraz piłkochwytu o wysokości 12.1 m z godnie z parametrami określonymi w opisanych w wyroku projektach stanowiących integralna część wyroku. Skarżący przedłożył także wyrok Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z 14 października 2025 r. sygn. II Ca 1487/24 oddalającego apelacje pozwanej Gminy w całości.

Na rozprawie w dniu 15 lipca 2026 r. skarżący podtrzymał skargę i jej zarzuty, Pełnomocnik uczestnika postępowania Gminy [...] wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlegała uwzględnieniu bowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzją z dnia 2 października 2024 r. nr 941/2024 Starosta Bydgoski zatwierdził projekt architektoniczno-budowlany oraz projekt zagospodarowania terenu i udzielił Gminie [...] pozwolenia na budowę hali sportowej przy Szkole Podstawowej wraz z wewnętrzną i zewnętrzną infrastrukturą techniczną na terenie działek nr [...] w miejscowości [...] gmina [...]. Pełnomocnik inwestora, uznanego przez organ za jedyną stronę postępowania, potwierdził odbiór decyzji 4 października 2024 r. Decyzja stała się ostateczna 18 października 2024 r.

W dniu 22 listopada 2024 r. do Starostwa Powiatowego w Bydgoszczy wpłynął wniosek A. O. (skarżącego) o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem ww. decyzji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem jako właściciel sąsiedniej nieruchomości (nr działek ewid [...] bez własnej winy nie brał on udziału w postępowaniu, a nadto wobec działki inwestycyjnej toczyło się postepowanie sądowe, zakończone wyrokiem nakładającym na inwestora zapewnienie ochrony nieruchomości wnioskodawcy przed uciążliwościami związanymi z funkcjonowaniem boiska sportowego. Wnioskodawca podniósł, że w toku postępowania Gmina prawdopodobnie nie poinformowała o wyroku.

Przedmiot sądowej kontroli legalności w niniejszej sprawie stanowi decyzja Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 3 czerwca 2025 r. znak Win.VII.7840.1.26.2025.JGK, którą organ ten, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (w skrócie "k.p.a."), uchylił w całości decyzję Starosty Bydgoskiego z dnia 16 stycznia 2025 r. nr 12/2025 odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji tego organu z dnia 2 października 2024 r. nr 941/2024 i stwierdził, że decyzja o pozwoleniu na budowę nr 941/2024 z dnia 2 października 2024 r. została wydana z naruszeniem prawa, jednak nie podlega uchyleniu z tego względu, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, zasadne i znajdujące potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym jest stanowisko Wojewody wyrażone w uzasadnieniu skarżonej decyzji uwzględniające zarzut odwołania skarżącego w zakresie dotyczącym oceny legitymowania się przez niego przymiotem strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę spornej hali sportowej na sąsiedniej nieruchomości (działka nr [...]) w miejscowości [...], gmina [...].

Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę tj. 2 października 2024 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.) w skrócie "p.b.", stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Pojęcie "obszar oddziaływania obiektu" zdefiniował ustawodawca w art. 3 pkt 2 ww. ustawy jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Zadaniem organów w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jest ustalenie, przy uwzględnieniu rodzaju i charakterystyki planowanego obiektu budowlanego, wszystkich przepisów odrębnych, które wprowadzają związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie znajdującego się w jego otoczeniu terenu, oraz wyznaczenie na ich podstawie obszaru oddziaływania, którego granice powinny być wyraźnie zakreślone w uzasadnieniu podjętej przez organ decyzji.

Wobec braku wyraźnego wskazania przez ustawodawcę przepisów, na podstawie których dochodzi do wyznaczenia terenu w otoczeniu obiektu budowlanego, przyjmuje się, że są to powszechnie obowiązujące przepisy prawa wprowadzające określonego rodzaju ograniczenia, czy też utrudnienia w zabudowie tego terenu, w szczególności przepisy techniczno-budowlane, przepisy z zakresu ochrony środowiska, ochrony zabytków, czy też przepisy prawa miejscowego.

Skarżący zasadnie wywodził, we wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty nr 941/2024 zatwierdzająca projekt architektoniczno-budowlany oraz projekt zagospodarowania terenu i udzieleniu pozwolenia na budowę hali sportowej wraz z wewnętrzną i zewnętrzną infrastrukturą techniczną i odwołaniu, że sporna inwestycja może powodować ograniczenia w zabudowie jego nieruchomości (działki nr ewid.[...] i [...] w [...]) bezpośrednio graniczącej z działką nr [...] - w rozumieniu art. 28 ust. 2 p.b.

Sąd zważył, że Starosta zarówno w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem Gminy o wydanie pozwolenia na budowę hali sportowej wraz z infrastrukturą, jak i następnie po wznowieniu postępowania niedostatecznie zweryfikował wszystkie możliwe oddziaływania tej inwestycji na nieruchomości sąsiednie, przy uwzględnieniu charaktery inwestycji, rozmiarów obiektów budowlanych, ich usytuowania w odległości od nieruchomości a także poszczególnych elementów infrastruktury związanej z funkcjonowaniem obiektu sportowego o tak znacznych gabarytach, ze wszystkimi instalacjami w szczególności zewnętrznymi. Nie wynika z uzasadnienia decyzji Starosty z dnia16 stycznia 2025 r. w której organ ten uznał, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony postępowania i tylko z tego powodu odmówił uchylenia własnej decyzji nr 941/2024 aby organ administracji architektoniczno-budowlanej rzetelnie i wnikliwie zapoznał się z treścią projektu budowlanego.

Organ nie ocenił rzetelnie i prawidłowo czy projekt zagospodarowania terenu wskazuje jednoznacznie odległości budynku hali od granicy z sąsiednią nieruchomością i czy odpowiada to przepisom prawa. Nie zbadał przykładowo ile osób będzie korzystało z obiektu budowlanego, czy będzie on wykorzystywany tylko przez uczniów szkoły czy także na cele innych ogólnogminnych imprez sortowych, ile ewentualnie osób może korzystać w przypadku takich imprez z obiektów na terenie spornej inwestycji, że pozostało także boisko. Nie wynika z treści tej decyzja aby Starosta rozważa gdzie, w jakiej ilości, rozmiarach, będą ulokowane urządzenia techniczne związane z obsługa hali sportowej w tym np. klimatyzacją, jaki hałas będą one generować i czy będzie on obejmował także teren nieruchomości skarżącego podlegającej ochronie przed hałasem właściwej dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Z tych powodów ocena Starosty jako dowolna, podjęta przede wszystkim z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. nie może być uznana za prawidłową i odpowiadająca prawu. Wadliwe jest również stanowisko tego organu pomijające w okolicznościach niniejszej sprawy całkowicie treść i znaczenie wyroków sądów powszechnych w sprawie immisji z terenu działki gminnej na szkodę nieruchomości skarżącego i nałożonych w tych wyrokach obowiązków. Oczywiście nie maja one bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie o pozwoleniu na budowę hali sportowej jednak co najmniej częściowo maja wpływ właśnie na przyznanie skarżącemu przymioty strony w niniejszym postępowaniu. Sporna inwestycja może mieć bowiem bezpośredni wpływ na ewentualny zakres przyszłej realizacji ww. wyroku, w którym Sąd przyznał m.in. skarżącemu konkretną ochronę przed stwierdzonymi przez biegłych szkodliwymi immisjami z terenu spornej nieruchomości.

Przykładowo zwrócić należy uwagę, co akcentuje skarżący, że nie wszystkie boiska na działce [...] mają zostać zlikwidowane a organ nie zweryfikował czy korzystanie z pozostałych i jaki hałas będą ewentualnie emitować na teren nieruchomości skarżącego.

Zważyć należy, na ogólnikowe zapisy dokumentacji projektowej w tym zakresie.

I tak na stronie 38 części opisowej "Tomu 1 – Projekt zagospodarowania terenu" w zakresie oddziaływania akustycznego w fazie eksploatacji projektowanego obiektu wskazano, jako źródła hałasu drogi wewnętrzne, po których poruszać się będą pojazdy, a także systemy wentylacyjne i klimatyzacyjne usytuowane na przestrzeni dachowej. Dalej wskazano, że: "oczywistym jest, że natężenie ruchu w poszczególnych będzie zróżnicowane i uzależnione od ilości osób odwiedzających obiekt. Prędkość poruszania się samochodów po terenie wewnętrznym będzie niska, co ogranicza wpływ poziomu hałasu. Jedynym źródłem hałasu emitowanym przez projektowany obiekt jest centrala wentylacyjna wchodząca w skład wewnętrznej wentylacji mechanicznej budynku. Jednak ze względu na odległość od budynków sąsiednich oraz zastosowanie w razie potrzeb ekranów akustycznych emisja hałasu do środowiska jest bardzo ograniczona i nie przekroczy dopuszczalnych norm".

W podsumowaniu autor projektu wskazał, na znikomy wpływ klimat akustyczny otoczenia projektowanego obiektu. Projektowana inwestycja nie przekroczy dopuszczalnych poziomów określonych w rozporządzeniu w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

Zważyć przyjdzie, że powyższe stwierdzenia nie zostały udokumentowane w jakikolwiek sposób, np. poprzez wskazanie wykresu zakresu oddziaływania akustycznego inwestycji, czy też konkretne obliczenia dokonane w oparciu o planowane do zamontowania urządzenia. Nadto podkreślenia wymaga, że nie jest wystarczające odniesienie do poziomu potencjalnie emitowanego hałasu jedynie na istniejący budynek mieszkalny jednorodzinny "w odległości 22,80 m", ale autor projektu, a następnie organ administracji architektoniczno-budowlanej winien ocenić oddziaływanie akustyczne inwestycji na teren sąsiedniej nieruchomości bezpośrednio graniczącej z terenem inwestycji. Nie jest również przekonujące i niepoparte właściwą analizą wszystkich oddziaływań stwierdzenie autora projektu, że oddziaływania te ograniczą się do terenu działki inwestora tj. dz. nr [...] Wskazać przyjdzie, ze już w lakonicznej treści przytoczonej wyżej autor projektu "enigmatycznie" dopuszcza możliwość i konieczność realizacji ekranów akustycznych bez określenia miejsca ich posadowienia.

Zakłada zatem możliwe przekroczenie norm hałasu w oddziaływaniu spornej inwestycji na tereny sąsiedniej nieruchomości. Sporna inwestycja stanowi inwestycję celu publicznego co z oczywistych względów nie zwalnia inwestora ani tym bardziej organu administracji architektoniczno-budowlanej od rzetelnego i szczegółowego wyjaśnienia wszystkich wątpliwości i zapewnienia właścicielom sąsiednich nieruchomości, znajdujących się w obszarze oddziaływania skutecznej realnej możliwości obrony ich praw jako strony postępowania inwestycyjnego.

Wszystkie powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że skarżącemu przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym ostateczną decyzją Starosty nr 941/2024 o pozwoleniu na budowę hali sportowej, w którym to postępowaniu z naruszeniem przepisów prawa został pominięty i bez własnej winy pozbawiony możliwości udziału w nim. Sąd podziela zatem stanowisko Wojewody w tym zakresie, że zaistniała przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

W myśl art. 133 p.p.s.a sąd administracyjny orzeka na podstawie akt administracyjnych sprawy. Niezależnie od powyższego, na podstawie analizy przedłożonych Sądowi akt administracyjnych sprawy należy zatem stwierdzić, że organ odwoławczy wydał także decyzję z naruszeniem art. 7, art. 7 § 1, art. 80 k.p.a. i nie przeprowadził wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w tym treści projektu budowlanego. We wznowionym postępowaniu, na skutek stwierdzenia zaistnienia którejkolwiek z przesłanek wznowienia organ odwoławczy winien w tej sprawie dokonać wnikliwej analizy treści przede wszystkim projektu budowlanego, także w kontekście podnoszonej przez skarżącego bardzo konkretnej argumentacji. Tymczasem po pierwsze projekt budowlany na podstawie, którego orzekały organy we wznowionym postępowaniu jest niekompletny. W aktach administracyjnych brak jest jego istotnej części, która winna podlegać ocenie organów m.in. w kontekście umiejscowienia zewnętrznych urządzeń związanych z instalacją wentylacyjną hali sportowej oraz jej części socjalnej zbliżonej do granicy nieruchomości skarżącego.

Szczegółowy zakres i formę projektu budowlanego reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju z 11 września 2020 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 1679). Zgodnie z § 5 ust. 1 tego rozporządzenia oprawia się następujące elementy projektu budowlanego: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu;

1. 2) projekt architektoniczno-budowlany;
2. 3) projekt techniczny;
3. 4) załączniki projektu budowlanego: a) opinie, uzgodnienia, pozwolenia i inne dokumenty, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy, b) oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 4 ustawy - w przypadku drogi krajowej lub wojewódzkiej, c) informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy. Dopuszcza się oprawę wielotomową elementów projektu budowlanego (ust. 2). Zgodnie z § 5a ust. 1 rozporządzenia elementy projektu budowlanego, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1, 2 i 4, dotyczące tego samego zamierzenia budowlanego sporządza się w takiej samej postaci. Ust. 2 stanowi, że projekt techniczny może być sporządzony w innej postaci niż pozostałe elementy projektu budowlanego, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1, 2 i 4, dotyczące tego samego zamierzenia budowlanego. Nie wynika jednak z treści akt sprawy aby taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.

Przedłożony do sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę projekt budowlany zawiera wyłącznie 3 tomy tj. tom I – Projekt zagospodarowania terenu, tom II – Projekt architektoniczno-budowlany i tom IV – Załączniki. Brak jest w przedłożonej dokumentacji projektowej tomu III, który z pewnością winien obejmować projekt techniczny.

W § 23 ww. rozporządzenia uregulowano zawartość części opisowej projektu technicznego, w tym m.in. podstawowe parametry technologiczne oraz współzależności urządzeń i wyposażenia związanego z przeznaczeniem obiektu i jego rozwiązaniami budowlanymi - w przypadku zamierzenia budowlanego dotyczącego obiektu budowlanego usługowego lub produkcyjnego (pkt 5), rozwiązania niezbędnych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, w szczególności instalacji i urządzeń budowlanych: a) ogrzewczych, b) chłodniczych, c) klimatyzacji, d) wentylacji grawitacyjnej, grawitacyjnej wspomaganej i mechanicznej (...)(pkt 7), sposób powiązania instalacji i urządzeń budowlanych obiektu budowlanego, o których mowa w pkt 7, z sieciami zewnętrznymi wraz z punktami pomiarowymi, założeniami przyjętymi do obliczeń instalacji oraz podstawowe wyniki tych obliczeń, z doborem rodzaju i wielkości urządzeń, przy czym należy przedstawić(pkt 8):

1. a) dla instalacji ogrzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych lub chłodniczych - założone parametry klimatu wewnętrznego na podstawie przepisów techniczno-budowlanych oraz przepisów dotyczących racjonalizacji użytkowania energii,
2. b) dobór i zwymiarowanie parametrów technicznych podstawowych urządzeń ogrzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych i chłodniczych oraz określenie wartości mocy cieplnej i chłodniczej oraz mocy elektrycznej związanej z tymi urządzeniami;

Z kolei zawartość części rysunkowej projektu technicznego określono w § 24 rozporządzenia.

Tak istotny brak zasadniczej dokumentacji projektowej zatwierdzonej decyzją Starosty Bydgoskiego z dnia 2 października 2024 r. uniemożliwiał z pewnością organów administracji architektoniczno-budowlanej orzekającym w sprawie wznowieniowej rzetelne rozpoznanie wszystkich okoliczności sprawy, i skutkować musi oczywistym wyeliminowaniem tych decyzji z obrotu prawnego przez sąd administracyjny.

Analiza akt administracyjnych sprawy, w tym wydanych w sprawie decyzji administracyjnych nie wskazuje aby którykolwiek z organów poddał w tym zakresie ocenie kompletność i treść projektu budowlanego, czy chociażby autorzy projektu wyjaśnili czy w przypadku tego rodzaju inwestycji celu publicznego dopuszczalne i z jakich powodów jest odstąpienie od sporządzenia projektu technicznego, czy i9 w jakim zakresie konkretne jego elementy znajdują się w innych częściach (w którym tomie na której konkretnie karcie) zatwierdzonego projektu budowlanego i projektu zagospodarowania terenu. Pozostaje w szczególności otwarte pytanie gdzie w jakiej ilości i w jaki sposób, w tym w jakiej odległości od nieruchomości skarżącego zamontowane będę zewnętrzne elementy związane z instalacją wentylacyjną, klimatyzacja itd. Tu wskazać należy na niejasności i ogólnikowe stwierdzenia np. na k. 40 Tomu I dokumentacji projektowej w części 6.11 Infrastruktura techniczna, wskazanie w spisie zawartości projektu budowlanego na tom I, tom II i tom IV załączniki bez wyjaśnienia takiej numeracji a z kolei w spisie zawartości opracowania niepełna numeracje wszystkich elementów tej dokumentacji (vide k. 5 pod opisem "Część rysunkowa" wymieniono ogólnie określenia rysunków i skali ich wykonania (Rys.

Nr PZT-01 Projekt Zagospodarowania terenu skala 1:500, Rys. Nr PZT-02 Profile instalacji zewnętrznych 1 skala 1:20, Rys. Nr PZT-03 Profile instalacji zewnętrznych 2 skala 1:20, Rys. Nr PZT-04 Profile instalacji zewnętrznych 3 skala 1:20, Mapa do celów projektowych – oryginał skala 1:500) co jest dopuszczone w § 7 rozporządzenia, jednak nie powinno uniemożliwiać w istocie oceny rzeczywistej kompletności i treści tej dokumentacji w jej całokształcie.

W dalszych rozważaniach należy zgodzić się ze skarżącym, że nie została w sprawie wyjaśniona stosownie do wymogów ww. przepisów postępowania administracyjnego kwestia wyznaczonej odległości części budynku hali sportowej od granicy nieruchomości skarżącego. Podkreślenia nadto wymaga, że organ I instancji z naruszeniem przepisu art. 73 § 1 k.p.a. pozbawił skarżącego w toku wznowionego postępowania dostępu w części do akt sprawy tj. m.in. właśnie projektu budowlanego.

W istocie stanowiło to zatem o wydaniu decyzji Starosty z 16 stycznia 2025 r. nr z rażącym naruszeniem zasady określonej w art. 10 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Także organ odwoławczy początkowo odmówił udostępnienia stronie akt postępowania zakończonego decyzją Starosty z 2 października 2024 r., na co wskazuje treść pisma skrzącego z 8 kwietnia 2025 r. Dopiero na skutek tego pisma, w piśmie z 28 kwietnia 2025 r. Wojewoda poinformował stronę o zmianie stanowiska po analizie orzecznictwa sądowoadministracyjnego (wyrok II OSK 2729/22). Udostępnienie skarżącemu projektu budowanego umożliwiło mu zatem dopiero na etapie postępowania odwoławczego zwrócenie uwagi na brak określenia w projekcie budowlanym odległości od części socjalnej projektowanego budynku (ściany z otworem drzwiowym) od granicy nieruchomości skarżącego (działki nr [...]) w punkcie w którym odległość ta jest najmniejsza. Jak wskazał w projekcie podane są wyłącznie dwie odległości 2,00 m od ściany budynku do czerwonej linii przerywanej oraz 2,30 m od tej linii do zielonej linii leżącej już znacznie za linią granicy działek 2152 oraz nieruchomości skarżącego znajdującej się w linii ogrodzenia oznaczonego linią czarną, co widoczne jest na, zamieszczonym przez skarżącego w piśmie oraz skardze, powiększeniu.

Zasadny jest zarzut skargi, zgodnie z którym organ odwoławczy nie wyjaśnił podniesionych w odwołaniu i dalszych pismach skarżącego wątpliwości w zakresie posadowienia planowanego budynku w odniesieniu do granicy z nieruchomością skarżącego, w tym w szczególności zachowania wymaganej przepisami § 12 rozporządzenia odległości. Wojewoda nie dokonał szczegółowej oceny elementów projektu budowlanego, w tym treści kwestionowanego załącznika graficznie przedstawiającego położenie budynku w ramach zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu. Należy w całości podzielić zastrzeżenia skarżącego w tym zakresie i istotne wątpliwości,bowiem treść, mapy do celów projektowych w skali 1:500 znajdująca się w aktach jest w spornej kwestii nieczytelna i niejednoznaczna. Nie określono i nie zwymiarowano na niej wprost i jednoznacznie odległości co najmniej od ściany części socjalnej budynku hali sportowej do granicy nieruchomości skarżącego.

Odniesienie się do tej spornej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wyczerpuje w ogóle istoty tego zarzutu, jak również co zasadnie zarzucono w skardze nie znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Kwestia wyrysu geodezyjnego nie może bowiem zastępować obowiązku zwymiarować najistotniejszych odległości w sporządzonym i następnie zatwierdzonym projekcie zagospodarowania terenu.

W myśl art. 35 ust. 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza m.in.: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu (...),

1. 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
2. 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego,

Przy tym zgodnie z ust. 3 w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia.

Za pominięcie wyjaśnienia ewentualnych nieścisłości czy też niezgodności z prawem projektu budowlanego w takiej sytuacji, w niniejszym postępowaniu wznowieniowym odpowiada z pewnością organ administracji architektoniczno-budowlanej, który zobligowany był wszechstronnie i rzetelnie ocenić cały materiał dowodowy. Zasadnie podnosi skarżący, że zgodnie z § 15 ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego część rysunkową projektu zagospodarowania działki lub terenu sporządza się na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii (ust.1). Określa ona (ust.

1. 2) 1) orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata;

1. 2) granice działki lub terenu;
2. 3) usytuowanie i obrys istniejących oraz projektowanych obiektów budowlanych wraz z określeniem sposobu ich użytkowania, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów, liczbę kondygnacji, charakterystyczne rzędne - w tym rzędne terenu istniejącego i projektowanego, wymiary oraz odległości od granicy działki lub terenu, wzajemne odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych w zakresie niezbędnym do sprawdzenia zgodności wymiarów i odległości z przepisami, a także postanowieniami, w szczególności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub inwestycji towarzyszącej;
3. 4) zasięg obowiązywania nakazów, ograniczeń i uwarunkowań, o których mowa w § 14 pkt 5 lit. a, c i d (...).

Nie budzi zatem wątpliwości, że odległość budynku hali sportowej od granicy nieruchomości winna być jednoocznie określona i to w sposób poddający się ocenie.

Mając powyższe okoliczności na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. należało uchylić zaskarżoną decyzje oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji architektoniczno-budowlanej uznając skarżącego za stronę we wznowionym postępowaniu uwzględni powyższą ocenę prawną i wskazania. Jednocześnie organ winien zważyć, że na tych samych, równych zasadach musi zapewnić udział w przedmiotowym wznowionym postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Starosty Bydgoskiego nr 941/2024 z 2 października 29024 r. w sprawie pozwolenia na budowę hali sportowej przy Szkole Podstawowej wraz z wewnętrzną i zewnętrzną infrastrukturą na terenie działek nr [...] w miejscowości [...] gmina [...] z tych samych przyczyn – nie tylko inwestorowi, lecz wszystkim podmiotom którym przysługuje przymiot strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Dotyczy to zatem nie tylko skarżącego, jako osoby inicjującej wznowione postępowanie, lecz w szczególności także ewentualnym pozostałym współwłaścicielom nieruchomości oznaczonej dz. [...].