Uzasadnienie
W dniu 18 kwietnia 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynął wniosek skarżących z dnia 16 kwietnia 2014 r. o przedłużenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, zaś w dniu 19 maja 2014 r. wniosek skarżących z dnia 17 maja 2014 r. o przedłużenie terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 84 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa), przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Wyjaśnić przy tym należy, iż przez pojęcie termin sądowy rozumieć należy termin wyznaczony przez sąd lub przewodniczącego, co wynika z art. 82 tej ustawy.
Natomiast zarówno termin do wniesienia skargi kasacyjnej, określony w art. 177 powołanej ustawy, jak też termin do złożenia zażalenia na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania pism i wniosków, o którym mowa w art. 49 § 2 ppsa, nie są terminami sądowymi, albowiem określone one zostały bezpośrednio w przepisach regulujących postępowanie sądowoadministracyjne. Niemożliwym jest zatem jego przedłużenie czy skrócenie, a stronie przysługuje jedynie prawo do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie, gdyby uchybiła mu bez swojej winy.
Powyższy pogląd jest utrwalony już w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 17 maja 2011 r. sygn. akt II OZ 337/11, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 28 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Gd 423/08, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 678/10, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 84 a conrario ppsa odrzucił, jako niedopuszczalne, ww. wnioski skarżących o przedłużenie terminów ustawowych do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz do złożenia zażalenia na zarządzenie o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania.