Uzasadnienie
D. D. (skarżący) w dniu 22 grudnia 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Starosty Bydgoskiego z dnia 29 kwietnia 2008 r., nr KD.II.55209/1/08 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. Określenie przedmiotu zaskarżenia nastąpiło na wezwanie Sądu, w uzupełnieniu skargi z 22 marca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w art. 52 § 2 p.p.s.a. ustawodawca wskazał, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W obowiązującym stanie prawnym skargę do sądu administracyjnego można wnieść zatem jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, tj. w przypadku decyzji administracyjnej: po wyczerpaniu trybu odwołania - na ostateczną decyzję administracyjną organu odwoławczego. Wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest w związku z tym oczywiście niedopuszczalne. Taką decyzję stanowiła właśnie ww. decyzja Starosty Bydgoskiego z 29 kwietnia 2008 r.
Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Nie może zatem wywołać oczekiwanych przez skarżącego skutków wniesienie w 2025 r. skargi na jakąkolwiek decyzję administracyjną wydaną i doręczoną mu w 2008 r.
Jak ponadto wynika z akt administracyjnych sprawy kwestionowana w skardze decyzja o niezwłocznym zatrzymaniu prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu uznanemu za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych została już ostatecznie wyeliminowana z obrotu prawnego. Starosta Bydgoski decyzją z dnia 14 października 2022 r., znak KD.II.55209/1/08, uchylił bowiem kwestionowaną decyzję z 29 kwietnia 2008 r. Z kolei na skutek odwołania skarżącego od decyzji uchylającej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy, decyzją ostateczną z 28 grudnia 2022 r. (znak SKO-4203/533/2022), utrzymało w mocy decyzję Starosty Bydgoskiego z 14 października 2022 r. Oznacza to, że od tego dnia kwestionowana obecnie decyzja starosty Bydgoskiego z 29 kwietnia 2008 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego i nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Co istotne, tutejszy Sąd postanowieniem z 22 marca 2024 r. o sygn. akt. II SA/Bd 272/23 odrzucił skargę D. D. na powyższą decyzję Kolegium. Decyzja ta uzyskała zatem przymiot prawomocności.
Skarga w niniejszej sprawie jest z powyższych względów niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.