Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 12 grudnia 1991 r., sygn. akt II SA 941/91

Tezy

1. Przy rozpoznawaniu sporów kompetencyjnych sąd nie analizuje bliżej stanu faktycznego spraw po to, aby nie ograniczać organów w samodzielnym ich rozstrzyganiu. Podobnie sąd obowiązany był postąpić przy rozpoznawaniu tego sporu, precyzując jedynie przedmiot sprawy, którą należy rozpoznać w postępowaniu odwoławczym.

2. Po uwzględnieniu generalnej klauzuli i konkretnych rozwiązań przyjętych w art. 1 pkt 28 lit. "f" i "i" ustawy o podziale zadań można przyjąć, że mając prawo do zarządzania siecią dróg gminnych, ich budowy, modernizacji, utrzymania i ochrony wójt wydając swoją decyzję działał w przekonaniu, iż realizuje przewidziane dla niego zadania własne gminy. Takie przekonanie wójta mogło również wynikać z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym, gdzie do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy gminnych dróg. Identyfikowanie się wójta z rolą organu wykonującego zadania własne gminy znalazło ewidentny wyraz w pouczeniu o prawie odwołania się od tej decyzji do kolegium jako organu wyższego stopnia. W tej sytuacji więcej okoliczności przemówiło za właściwością kolegium.