Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 21 sierpnia 1992 r., sygn. akt II SA 924/92

Tezy

1. W razie ustalenia istnienia jednego tytułu do przyznania zasiłku dla bezrobotnych, nie można zaniechać badania, czy danej osobie przysługuje /lub przysługiwał/ na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów zasiłek również z innych obowiązujących w czasie wydawania decyzji, przepisów, bowiem okoliczność ta może mieć istotne znaczenie w sprawie i może wpływać na zakres uprawnień danej osoby do zasiłku. Decydujące znaczenie ma okoliczność na podstawie jakich przepisów przysługiwał zasiłek, a nie na podstawie jakich przepisów zasiłek przyznano, bowiem błędne przytoczenie lub nie wszystkich przepisów prawa materialnego w podstawie prawnej decyzji stanowi jedynie naruszenie prawa nie mające wpływu na wynik sprawy i nie może decydować o zakresie wynikających z ustawy praw osoby, której decyzja dotyczy.

2. W przypadku, gdy decyzje przyznające zasiłek dla bezrobotnych wydano w czasie, kiedy żadne terminy określające czas rejestracji w Rejonowym Biurze Pracy po rozwiązaniu stosunku pracy nie istniały, to gdyby nawet jakiś termin istniał, uchybienie tego terminu nie mogłoby powodować pozbawienia lub ograniczenia praw, z przyczyn przez osobę zainteresowaną niezawinionych i od niej niezależnych.

Termin w takich wypadkach powinien być liczony od dnia, w którym rejestracja w Rejonowym Biurze Pracy stała się możliwa.