Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą)z 30 kwietnia 1985 r., sygn. akt II SA 897/85

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 204 par. 1 Kpa skargę Sylwii Ł. na decyzję bez daty Komisji Dyscyplinarnej II instancji przy Prezydencie Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie kary dyscyplinarnej wydalenia z pracy.

Teza

1. 1. Kara dyscyplinarna wydalenia z pracy pracownika urzędu państwowego nie powoduje sama przez się rozwiązania stosunku pracy, lecz stanowi podstawę do podjęcia w tym przedmiocie decyzji przez organ będący pracodawcą /kierownika urzędu/.
2. 2. Od decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy przysługuje pracownikowi odwołanie do kierownika urzędu nadrzędnego, a na decyzję tego organu - skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego /art. 14 ust. 1 pkt 2 i art. 38 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych - Dz.U. nr 31 poz. 214 ze zm./.
3. 3. Orzeczenia komisji dyscyplinarnych nie podlegają kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.